Jesse Eisenberg dankt een carrièreveranderende Razzie-overwinning voor zijn overstap naar het regisseren. Die stap hielp hem om na zijn vertolking van Lex Luthor, die veel kritiek kreeg, een onzekere acteercarrière te navigeren.
Op het BFI London Film Festival beschreef de 43-jarige de beslissing als ingegeven door angst over zijn professionele toekomst. Hij merkte op dat de Razzie voor slechtste mannelijke bijrol in de film uit 2016 de deuren sloot voor grote studiorollen.
“Luister, een groot deel kwam gewoon uit angst,” zei Eisenberg. “Ik kon niet meer in studiofilms terecht omdat ik een Raspberry Award had gewonnen door de ‘Batman’-film … en ik zag de koers die dat zou nemen.”
Acteren is volgens hem een branche zonder stabiliteit, waarin artiesten voortdurend moeten inschatten of hun momentum stijgt of daalt. “Want er is geen plateau,” legde hij uit, eraan toevoegend dat het vak onstabiel en meedogenloos aanvoelt.
Eisenberg begon scripts te schrijven en te regisseren om relevant te blijven. “Dus dacht ik: ik moet films regisseren. Daarom ben ik ze gaan schrijven, gewoon om mijn carrière overeind te houden,” verklaarde hij.
De ster van The Social Network interpreteerde het signaal uit de branche na de uitreiking duidelijk. Hij zag dat de Razzies aangaven dat de industrie hem niet meer in superheldenfilms wilde en dat slimme acteurs zich daaraan aanpassen.
Eisenberg promoot momenteel zijn nieuwe film als regisseur, de A24-musicalkomedie The Debut, met Julianne Moore en Paul Giamatti. Het project volgt op zijn eerdere regiewerk.
Zijn debuut als regisseur, When You Finish Saving the World, kwam na eerdere acteerrrollen in films als Now You See Me 2, Zombieland: Double Tap en Zack Snyder’s Justice League.
Eisenbergs tweede film als regisseur, A Real Pain uit 2024, bracht meer lof. Hij speelde samen met Kieran Culkin en kreeg een Oscarnominatie voor beste originele scenario.
De industrie vertelt je wat ze van je willen. En als je slim en zelfbewust bent, leer je dat snel.
Eerder vertelde hij aan Page Six dat hij zich tijdens de productie van A Real Pain schaamde toen Culkin zijn regie in twijfel trok, een moment dat hem aanzette tot zelfreflectie.