Prins Harry woonde zondag een Remembrance Day-dienst bij in het kleine stadje Brackley in Northamptonshire. Hij koos voor een bescheiden evenement in plaats van de hoofduitvoering van de koninklijke familie bij het Cenotaph in Londen.
De Hertog van Sussex, 42, ging op in de menigte met zijn militaire onderscheidingen en een rode klaproos op zijn pak. Zijn vrouw, Meghan Markle, 45, en hun kinderen, Prins Archie, 7, en Prinses Lilibet, 5, vergezelden hem niet.
Bij het Cenotaph leidde Koning Charles III twee minuten stilte om veteranen te eren die in conflicten om het leven kwamen. Prins William, Kate Middleton en Koningin Camilla sloten zich aan bij vooraanstaande politici en tienduizend veteranen van de strijdkrachten voor het nationale evenement.
Een bron vertelde in september aan Hello! dat Harry officiële Remembrance Day-evenementen zou overslaan, ook nadat hij een maand eerder terug was verhuisd naar het Verenigd Koninkrijk. De insider zei dat hij geen drama wilde veroorzaken of afleiding wilde scheppen van de herdenkingen.
Hij gaat niets doen wat de aandacht zou afleiden van de koninklijke familie of de nationale herdenkingen bij het Cenotaph in Londen.
De bron voegde eraan toe dat Harry de dag hoogstwaarschijnlijk zou markeren zoals de meeste veteranen dat doen: privé in de kerk of bij de jaarlijkse dienst bij een lokaal oorlogsmonument.
Harry sloot zich voor het laatst aan bij de officiële nationale Remembrance Sunday-herdenkingen met zijn familie in november 2019, voordat hij en zijn vrouw afstand deden van hun koninklijke taken. De dag heeft een bijzondere betekenis voor de vader van twee, die van 2005 tot 2015 diende in het Britse leger en twee tours in Afghanistan voltooide.
Terwijl hij in november 2025 in de Verenigde Staten woonde, schreef Harry een hartstochtelijk essay over de betekenis van Remembrance Day.
Hoewel ik momenteel in de Verenigde Staten woon, is en blijft Groot-Brittannië het land waarvoor ik met trots heb gediend en gevochten. De humor in de mess, de club, de pub, de tribunes, hoe belachelijk het ook klinkt, dat zijn de dingen die ons Brits maken. Daarvoor maak ik geen excuses. Ik hou ervan.
Herdenken is dan ook niet zomaar een minuut stilte. Het is een oproep tot collectieve verantwoordelijkheid. Niet door medeleven, maar door bewondering en respect.