Prins Harry blijft nadenken over het korte laatste telefoongesprek dat hij met zijn moeder voerde voordat zij in 1997 overleed. De hertog van Sussex noemde het moment een van zijn grootste spijt in een recent interview.
In uitspraken die op 20 oktober door GQ werden gepubliceerd, herinnerde Prins Harry zich de korte uitwisseling met Prinses Diana die plaatsvond vlak voor de auto-ongeluk in Parijs waarbij zij en haar metgezel Dodi Fayed om het leven kwamen. De jonge prins wilde destijds gewoon ophangen om bij zijn neven te gaan spelen.
Ik heb heel openlijk gesproken over een van mijn grootste spijt: dat laatste telefoongesprek dat ik met haar had. Als ik had geweten dat het het laatste gesprek met haar zou zijn, hoe anders dat gesprek dan was geweest. En ik ben degene die daarmee moet leven.
Harry, nu 42 en vader van Archie en Lilibet samen met zijn vrouw Meghan Markle, merkte op dat de gewone haast van de kindertijd het gesprek destijds routineus deed aanvoelen.
Prins William heeft vergelijkbare gevoelens van spijt geuit. In een documentaire uit 2017 beschreef de prins van Wales het haastige afscheid dat hij en zijn broer hun moeder gaven, en wenste hij dat hij meer tijd had genomen als hij had geweten wat zou volgen.
Harry en ik waren in een wanhopige haast om gedag te zeggen, weet je, ‘tot later’... Als ik nu had geweten wat er zou gebeuren, was ik er niet zo luchthartig over geweest en al het andere. Dat telefoongesprek blijft me nogal zwaar bij.
Beide broers hebben gesproken over hoe het verlies van hun moeder op jonge leeftijd hun leven nog steeds vormgeeft. Harry merkte in dezelfde documentaire op dat noch hij noch William een dag voorbij laat gaan zonder zich af te vragen hoe anders dingen zouden zijn als zij er nog was.
Diana’s broer Charles Spencer beschreef een vergelijkbaar onopvallende laatste ontmoeting in zijn memoires. De broer en zus hadden slechts een kort gesprek in een restaurant op haar 36e verjaardag, enkele weken voor de tragedie, zonder te weten dat het hun laatste gesprek zou zijn.
Naast persoonlijke reflecties belicht het artikel Diana’s blijvende bijdragen. Zij zette zich in voor zaken die destijds als taboe golden voor royals, zoals aids-bewustzijn en het opruimen van landmijnen, en hielp stigma te verminderen door directe publieke betrokkenheid.
Haar openheid over psychische problemen baande de weg voor initiatieven zoals de Heads Together-campagne onder leiding van haar zonen. Diana bracht ook een persoonlijker tintje in het koninklijke leven, door nauwere banden met het personeel te bevorderen en normale ervaringen voor haar kinderen voorop te stellen.
Haar keuzes, van ziekenhuisbevallingen tot familie-reizen op officiële tours, veranderden lang bestaande tradities en blijven van invloed op hoe jongere generaties van de koninklijke familie publieke plichten benaderen.