Veel trouwe kijkers van de klassieke sitcom herinneren zich de ongebruikelijke sponsorbanden. De serie werd uitgezonden met steun van consumentenproducten en met name van een grote tabaksfirma die haar sigaretten promootte in segmenten die elke aflevering omlijstten.
Halfweg de twintigste eeuw verscheen sigaretreclame routinematig in populaire entertainment. Bedrijven voerden campagnes met artsen die dagelijks roken aanprezen, wat de andere normen van die tijd weerspiegelt rond gezondheidsboodschappen en commerciële partnerschappen.
Gilligan's Island arriveerde in dit klimaat. De serie debuteerde in 1964 met steun van Procter & Gamble en Philip Morris, wat de sponsors aanzienlijke invloed gaf op beslissingen van het netwerk.
De weg naar uitzending verliep moeizaam. Critici waren bij de lancering negatief en netwerkleiders stonden op het punt het project te laten mislukken door de pilot opnieuw te monteren met toegevoegde scènes die het tempo vertraagden. Die versie scoorde slecht in testvoorstellingen.
Creator Sherwood Schwartz maakte een alternatieve versie die beter aansloeg bij het publiek. Ook na de serieopdracht bleef CBS overwegen om personages en verhaallijnen verder aan te passen.
Philip Morris en Procter & Gamble intervenieerden direct. Ze eisten dat de productie ongewijzigd bleef ten opzichte van de door Schwartz goedgekeurde versie. Toen de kijkcijfers sterk bleken, gaf het netwerk toe.
Details van het conflict staan in het begeleidende boek TV Treasures: A Companion Guide to Gilligan's Island van Sylvia Stoddard, dat laat zien hoe actief tabaksreclamebedrijven destijds meeschreven aan de inhoud.
In het jaar dat Gilligan's Island in première ging, publiceerde de Amerikaanse Surgeon General een baanbrekend rapport dat roken in verband bracht met longkanker. Dat markeerde het begin van afnemende tolerantie voor sigarettenreclame op de televisie.
In 1970 verbood de federale wet dergelijke reclame op radio en televisie. Was de serie later gelanceerd, dan zou de invloed van de sponsors op CBS waarschijnlijk kleiner zijn geweest.
In dit geval leidde de betrokkenheid van de tabaksfirma tot een uitkomst die strookte met de bedoeling van de maker, ook al kwamen bredere praktijken in de sector onder toenemende druk te staan.