Het wielrennen in de jaren tachtig en negentig was een gesloten wereld, met lange etappes, bescheiden hotels en constante spanningen binnen en buiten het peloton. Pedro Delgado en Robert Millar deelden dat toneel tijdens enkele van hun beste momenten op de fiets. Jaren later, na de gendertransitie van de Schotse klimmer, nu bekend als Pippa York en erkend columniste, herinnert de winnaar van de Tour van 1988 zich een van de herontmoetingen die hem het meest raakten na zijn pensionering.
Delgado herinnerde zich die ervaring tijdens een gesprek in het leesclub Bajo el Maillot met journaliste Laura Meseguer. Hij noemde de ontmoeting die plaatsvond in het zuiden van Spanje, ver verwijderd van de grote rondes en het afstandelijke imago dat Millar in het peloton uitstraalde. 'Ik kende hem toen hij nog een man was, toen hij nog wielrenner was, en later kreeg ik de kans hem te ontmoeten tijdens een bijeenkomst die de krant MARCA een paar jaar geleden in Málaga organiseerde', legde Delgado uit.
Die dag in Málaga veranderde de kijk die de Segoviaanse wielrenner had op zijn voormalige concurrent. De fysieke verandering was duidelijk, maar wat hem het meest verraste was de evolutie in zijn karakter en de rust die Pippa York uitstraalde. 'Ik ontmoette echt een ander persoon, niet omdat ze vrouw was — dat wist ik al —, maar vooral door wat ze in haar boek over haar karakter vertelt', zei hij.
Het gesprek duurde uren en gaf beiden de kans om zonder de haast van de wedstrijden te praten. 'We praatten een hele dag, aten samen, dineerden... met mijn gebrekkige Engels, en eerlijk gezegd herkende ik haar niet', voegde Delgado eraan toe.
Om de reikwijdte van deze woorden te begrijpen, moeten we terug naar de tijd dat Millar uitblonk in de grote rondes met de teams Peugeot en Z. In een meer gesloten sport straalde de Schot een gevoel van isolement uit. Delgado, die ook eigen conflicten met de pers en rivalen meemaakte, begreep die houding: 'Hij was een Schot die naar Frankrijk kwam en daar ook niet echt paste. Als rivaal begreep ik dat hij introvert was'.
Het lezen van het boek 'La escapada', geschreven samen met journalist David Walsh, stelde Perico in staat die jaren opnieuw te interpreteren. Wat toen een schild tegen de druk leek, verborg een innerlijke strijd om te passen in een samenleving met weinig ruimte voor genderdysforie.
We praatten een hele dag, aten samen, dineerden... met mijn gebrekkige Engels, en eerlijk gezegd herkende ik haar niet