James Gray bracht zijn nieuwste werk vrijdagavond naar Lincoln Center, waar Paper Tiger een enthousiast onthaal kreeg als openingsfilm van het New York Film Festival. De vertoning benadrukte het soort intieme, onafhankelijke Amerikaanse filmmaking dat steeds zeldzamer wordt.
Festivalartistiek directeur Dennis Lim introduceerde de regisseur als een van de grote levende Amerikaanse filmmakers voordat Gray het podium betrad in Alice Tully Hall. Gray heeft eerder films vertoond op het festival, waaronder afsluitende presentaties en jubileumvertoningen, maar deze gelegenheid had een duidelijke persoonlijke lading.
In zijn toespraak herinnerde Gray zich dat hij slechts enkele kilometers van de Upper West Side opgroeide en het moment waarop hij zijn ouders vertelde dat hij films wilde regisseren. Hun sceptische reactie is hem bijgebleven. Kijkend naar de volle zaal, uitte hij stille verbazing dat hij dit punt met zijn werk had bereikt.
Het verhaal speelt zich af in 1986 in Queens en draait om de broers Irwin en Gary Pearl, gespeeld door Miles Teller en Adam Driver. Een gevaarlijk plan brengt hun familie in gevaar, en het verhaal richt zich vooral op Irwins vrouw Hester, vertolkt door Scarlett Johansson, terwijl zij overweegt hoe ze haar zonen kan beschermen en tegelijkertijd met haar eigen uitdagingen worstelt. Grays scenario combineert thriller-spanning met gelaagde huiselijke details.
Distributeur Neon heeft een robuustere campagne opgezet dan Gray’s eerdere projecten doorgaans krijgen. De film werd vertoond op 35mm en de hoofdcast was aanwezig op de première. Lim noemde het project wonderbaarlijk gezien de huidige moeilijkheden om persoonlijke onafhankelijke films in de Verenigde Staten te financieren.
Teller gaat campagne voeren in de categorie beste acteur, terwijl Driver en Johansson worden gepositioneerd voor bijrollen. De film kreeg sterke recensies na de wereldpremière in Cannes, en de respons van het New Yorkse publiek geeft extra momentum richting het herfstseizoen van de prijzen.
We zaten op zo’n kleine set… en het was ook extreem heet, en als je een groep acteurs hebt die dicht op elkaar zitten — eerlijk gezegd is dat een liefdeswerk. Je doet het omdat je het graag doet. Je hangt rond, praat, deelt verhalen en voelt je dichter bij elkaar…. Je moet de dag doorkomen, en het is moeilijk om films te maken, en het is heel moeilijk om films [zoals dit] te maken.