Twee paleontologen hebben een innovatief hulpmiddel ontwikkeld om toekomstige opgravingen te sturen naar resten van wezens die ondiepe zeeën bevolkten gedurende de geschiedenis van de aarde. Thomas A. Neubauer, van de Beierse natuurhistorische collecties, en Mathias Harzhauser, van het Natuurhistorisch Museum Wenen, presenteren een wereldkaart die 540 miljoen jaar beslaat en huidige terreinen op land benadrukt waar fossielen waarschijnlijk te vinden zijn.
Het werk, gepubliceerd in Science Advances, vertrekt vanuit een kernvraag: het ontbreken van fossielen in een gebied betekent niet per se dat er weinig organismen leefden. Een schelp kan uiteenvallen voordat fossilisatie optreedt of bewaard blijven in gesteentelagen die onderzoekers nauwelijks hebben bestudeerd.
De auteurs combineerden de reconstructie van de verspreiding van oude zeeën met reeds gedocumenteerde fossielenvondsten. Door deze gegevens over de moderne geologische kaart te leggen, identificeerden ze gebieden waar twee voorwaarden samenvallen: weinig gedocumenteerde fossielen en aanwezigheid van gesteente uit de juiste geologische periode.
Onder de terreinen met het grootste potentieel vallen die uit het vroege Mioceen, tussen 23 en 16 miljoen jaar geleden. Ook worden grote gebieden in Rusland en Afrika aangewezen die overeenkomen met een interval in het Krijt van ongeveer 130 miljoen jaar geleden.
De volgende onderzoeksfase zou kunnen beginnen in de eigen depots van musea. Veel exemplaren uit eerdere expedities blijven onbestudeerd, en als hun herkomst en ouderdom overeenkomen met de hiaten op de kaart, kan gedetailleerd onderzoek onthullen welke soorten die oude zeeën bewoonden.
Voor museale instellingen biedt dit hulpmiddel een objectief criterium om de studie van nog te analyseren stukken te prioriteren en het register van het vroegere mariene leven te completeren.