One Sweet Hour gaat in wereldpremière op Tallinn Black Nights als eerbetoon aan wijlen Gary Lydon

Declan Recks regisseert het zwart-wit kanaalbootdrama over vervreemde broers die familie trauma's onder ogen zien, met Brian F. O'Byrne en wijlen Gary Lydon in de hoofdrollen

Het zwart-wit Ierse drama One Sweet Hour gaat op 16 november in wereldpremière in de hoofdcompetitie van de 30e editie van het Estse Tallinn Black Nights Film Festival, ook bekend als PÖFF. Onder regie van Declan Recks naar een scenario van Eugene O'Brien volgt de productie van Samson Films twee vervreemde broers tijdens een trage tocht over de kanalen van de Ierse Midlands.

Film draait om broers die kinderwonden helen

In het verhaal woont Gerry, gespeeld door wijlen Gary Lydon, op een woonboot en verdient hij de kost als Elvis Presley-imitator op het platteland van Ierland. Zijn eenzame routine wordt verstoord als zijn broer Colum, vertolkt door Brian F. O'Byrne, opduikt na het overlijden van hun vader. Colum heeft dertig jaar in een klooster doorgebracht onder een gelofte van stilte. Samen verwerken ze familie trauma's in het rustige tempo van twee kilometer per uur.

Collaboratieve shoot creëerde zenachtige sfeer op het water

Recks en O'Byrne beschrijven een ontspannen, intieme productie. De kleine crew van ongeveer vijftien mensen zat tien dagen lang opgesloten op de boot, wat een hechte sfeer zonder haast opleverde. "We werden met rust gelaten, aan onszelf overgelaten. Het was heerlijk," aldus Recks. O'Byrne wijst op de ingebouwde pauzes die nodig waren voor tweede takes, wanneer de boot langzaam moest worden teruggevaren. "Het werd op een manier zenfilmmaken," zei hij.

We zijn ouder en niemand van ons probeerde iets te bewijzen. Er was geen concurrentie of jaloezie. En omdat we maar heel weinig met elkaar hadden gewerkt, kregen Gary en ik de kans om elkaar te leren kennen, en dat was echt heerlijk.

— Brian F. O'Byrne, Interview met The Hollywood Reporter

Première krijgt extra gewicht na plotselinge dood van Lydon

Lydon, bekend van rollen in films als The Banshees of Inisherin, overleed eind april. Zijn dood heeft extra emotionele lagen toegevoegd voor de cast en crew. "Het was een vreselijke schok," zei Recks. "De enige troost voor ons was dat we allemaal voelden dat Gary het erg naar zijn zin had tijdens het maken van de film." O'Byrne beaamt dat, en merkt op dat Lydons familie het project als een van zijn gelukkigste ervaringen beschreef. "Als dit zijn laatste film is, is het er een van uitzonderlijke kwaliteit," voegde O'Byrne eraan toe.

Verhaal verkent trauma, stilte en menselijke verbinding

Beide personages dragen metaforische maskers om met hun verleden om te gaan. Gerry vlucht in optreden, terwijl Colum kiest voor stilte en anonimiteit. De filmmakers zochten een toon die het publiek meeneemt in de reis van de personages in plaats van hen te overweldigen met zwaarte. "Iedereen kent wel iemand die trauma binnen de familie heeft meegemaakt," merkte Recks op. O'Byrne benadrukte de centrale boodschap: "Alleen als we over dingen praten, kunnen we ze verwerken."

Tags bij dit artikel