Oscar-genomineerde regisseur Oliver Laxe sprak openhartig over de persoonlijke angsten en innerlijke worstelingen die zijn films vormgeven tijdens een gesprek op het Thessaloniki Film Festival. De filmmaker beschreef zijn weg naar het regisseren als een vorm van zelfbescherming en vertelde hoe crises zijn begrip van de menselijke conditie hebben verdiept.
Laxe legde uit dat hij vaak aarzelt om zijn ware innerlijke zelf via cinema te onthullen. Hij merkte op dat zelfs als een project weinig kijkers bereikt, het scheppingsproces zelf persoonlijke groei kan bevorderen. Deze mindset hielp hem creatieve risico’s te nemen ondanks aanhoudende zelf twijfel.
Ik ben een bijzonder kwetsbaar persoon en mijn beslissing om regisseur te worden hangt in grote mate samen met mijn behoefte aan zelfbescherming.
Zijn nieuwste werk, de speelfilm Sirat uit 2025, ontstond uit deze introspectieve benadering. De film, die twee Oscar-nominaties kreeg en meedong naar de Gouden Palm in Cannes, confronteert personages met sterfelijkheid in een kaal woestijnlandschap.
Het festival vroeg Laxe een speciaal zijprogramma samen te stellen onder de titel “Welcome to the Desert”. Hij selecteerde 17 titels uit verschillende decennia, van David Leans “Lawrence of Arabia” tot Dennis Hoppers “Easy Rider”, naast zijn eigen projecten “Mimosas” en Sirat. Het programma verkent isolatie, zelfconfrontatie en transformatie in dorre landschappen.
Laxe beschreef de woestijn als een onverbiddelijke spiegel die afleidingen wegneemt. In zo’n omgeving, zei hij, moeten mensen alert blijven en hun ware aard onder ogen zien zonder ontsnappingsmogelijkheid.
De regisseur benadrukte dat natuur in zijn wereldbeeld een transcendente kwaliteit draagt. Hij erkende momenten van regie-arrogantie, maar merkte op dat onverwachte gebeurtenissen op de set vaak de krachtigste beelden opleveren. Het accepteren van die verrassingen, voegde hij toe, weerspiegelt het creatieve proces van het leven zelf.
Voor mij is filmregie als een gebed. Het is mijn manier om de complexiteit van het leven te vieren, dankbaarheid te tonen voor het feit dat ik leef en me verbonden te voelen met alles wat om me heen gebeurt.
Geboren in Frankrijk en deels opgegroeid in Galicië, bracht Laxe vormende jaren door in Marokko. Die periode beïnvloedde zowel “Mimosas” als het eerdere “You All Are Captains”. Hij reflecteerde op hoe ontmoetingen met de islamitische cultuur hem meer empathie gaven en hem deden nadenken over hoe westerse filmmakers anderen portretteren.
Het Thessaloniki Film Festival loopt tot en met 15 november met vertoningen en discussies over de kracht van cinema om persoonlijke en collectieve transformatie teweeg te brengen.