De prijzen van ruwe olie zijn hardnekkig boven de 100 dollar per vat gebleven, ook al zijn de leveringen uit het Midden-Oosten vrijwel terug op het niveau van voor het conflict. De Amerikaanse aanval op Iran veroorzaakte een van de grootste verstoringen in de aanvoer van de afgelopen jaren, maar de prijzen liggen nog steeds ongeveer 40 procent hoger dan aan het begin van de gevechten en blijven wereldwijd doorwerken in de economieën.
Een gepland vrijkomen van maximaal 100 miljoen vaten noodvoorraden door de Groep van Zeven en haar bondgenoten heeft de druk niet verlicht. Meerdere overlappende factoren ondersteunen nu de hoge prijzen.
Markten vrezen dat de gevechten elk moment weer kunnen oplaaien. De Verenigde Staten hebben een extra vliegdekschip en extra troepen naar de Perzische Golf gestuurd, terwijl beide partijen nog ver uit elkaar liggen over vredesvoorwaarden. Een recente droneaanval op de Oost-West-pijpleiding in Saoedi-Arabië legde de belangrijke route tijdelijk stil en benadrukt de aanhoudende gevaren.
De controle over de Straat van Hormuz, waarlangs ooit ongeveer 20 procent van de wereldwijde olie stroomde, blijft omstreden. Iran-gezinde Houthi-strijders in Jemen hebben ook een blokkade ingesteld op Saoedische scheepvaart door de Bab el-Mandeb-straat in de Rode Zee, waardoor een andere vitale corridor wordt bedreigd.
Zelfs wanneer tankers de knelpunten passeren, heeft de omleiding van de normale routes de kosten opgedreven. Recordhoge dagtarieven van meer dan 1,2 miljoen dollar voor reizen van de Perzische Golf naar China worden doorberekend aan de kopers. Xuyi Zhao, senior olieanalist bij Guotai Junan Futures, merkte op dat alleen het herstel van het volume nog geen volledig functionerend aanvoersysteem oplevert.
Wereldwijde voorraden zijn sinds het begin van het conflict sterk gedaald. De huidige voorraden bedragen ongeveer 4,3 miljard vaten, meer dan 400 miljoen vaten minder dan in maart, volgens Energy Aspects. De vraag is hersteld tot ongeveer 104,8 miljoen vaten per dag, 6,5 miljoen vaten meer dan het laagste punt tijdens de oorlog in mei.
Herstelde export van ruwe olie lost tekorten aan geraffineerde producten zoals diesel niet meteen op. De export vanuit grote raffinagecentra in het Midden-Oosten en Rusland blijft beperkt, waardoor andere raffinaderijen op volle capaciteit draaien en premieprijzen betalen voor grondstoffen om storingen te voorkomen.
Stijgende brandstofkosten voeden bredere inflatiezorgen en drijven de obligatierentes op. Handelaren melden hernieuwde belangstelling voor olie als hedge tegen inflatie, wat speculatieve steun aan de prijzen geeft, zelfs zonder nieuwe fysieke vraag.
We hebben aanvoer verloren, voorraden aangesproken en de mogelijkheid om ruwe olie om te zetten in producten zoals diesel verstoord. Dat het olie weer in beweging komt, lost dat niet meteen op.