Odessa A’zion arriveerde bij de Chopard Suite op het dak van het Hôtel Martinez in Cannes nog na van de hectiek van de vorige avond. De 25-jarige actrice maakte haar festivaldebuut op het rode tapijt van het Palais naast Connor Swindells en Isabelle Huppert, voordat ze de Chopard Trophy ontving tijdens een ceremonie aan het strand waar Demi Moore, Chloe Zhao en anderen aanwezig waren. Daarna verscheen ze kort op een feestje voor haar I Love LA-collega en ging ze een paar uur slapen voor een volle dag persafspraken.
Toen ze die ochtend wakker werd, dacht ze als eerste aan de reeks interviews die haar te wachten stond. “Oh fuck, ik moet me nu klaarmaken voor al die interviews,” zei ze. De tweede gedachte was ongeloof. “Ik begrijp nog steeds niet wat er gebeurt.” Het kijken naar fragmenten van haar werk van de avond ervoor maakte de realiteit tastbaar. “Dat maakte me denken: ‘Wat is hier in godsnaam aan de hand?’ Het was zo gek, raar, bizar en echt gaaf.”
Ze gaf toe zich te schamen als ze haar eigen optredens terugkeek, een verandering ten opzichte van haar eerdere gewoonte om ze te vermijden. Nu benadert ze het als een atleet die wedstrijdbeelden analyseert. “Door mezelf te bekijken, heb ik geleerd welke gezichtsuitdrukkingen niet werkten en wat verkeerd overkomt,” legde ze uit. Ze kijkt alleen naar de playback op de set als iets niet goed voelt of als ze regie nodig heeft.
Van de getoonde fragmenten sprong Marty Supreme er meteen uit. “Dat was de eerste keer dat ik iets van mezelf keek en dacht: ‘Oké, dat is niet slecht. Dat is goed.’” Werken met regisseur Josh Safdie aan de A24-film gaf haar een personage met een buitengewoon bereik. “Ze was zo vurig maar ook onderdanig,” herinnerde A’zion zich. “Ze wordt neergeschoten, ontvoerd, raakt zwanger, krijgt een baby, er gebeurt van alles.” Ze beschreef de rol als een zeldzaam cadeau dat zes emotionele wendingen in twee minuten mogelijk maakte.
De zichtbaarheid van het project heeft deuren geopend. “Hopelijk betekent dat dat mensen aan mij denken voor projecten met een onderdanig personage of een waanzinnig personage dat losstaat van de realiteit, of iemand die een manipulatieve bitch is,” zei ze. “Ik vind het heerlijk om in een film te schreeuwen en mijn ogen uit te huilen. Dat is zo leuk.”
Na Marty Supreme tekende ze snel voor Deep Cuts, maar trok zich terug toen er commotie ontstond. Ze had de bronroman niet gelezen en miste de enige vermelding van de achternaam van het personage in het script. “Ik had er letterlijk geen idee van,” zei ze. Zodra ze via social media de details hoorde, belde ze meteen haar team. “Dit doe ik niet.” Ze benadrukte het belang van representatie en merkte op dat betere communicatie de situatie had kunnen voorkomen.
Over het online debat riep ze op tot geduld. “Je moet mensen de ruimte geven om te groeien en te leren,” zei ze. “We moeten elkaar de ruimte geven om te groeien en niet meteen iemand afrekenen. Dat is niet cool.”
Ze vermijdt al jaren stylisten en kiest liever voor last-minute outfits die haar persoonlijkheid uitdrukken. In Cannes droeg ze een Jonathan Anderson voor Dior-pak en leende ze sieraden van Chopard. Vooruitkijkend wil ze een eigen sieradenlijn starten met gerecycled oceaanplastic en later ook een kledinglijn. Muziek blijft centraal staan. Ze heeft twee nummers uitgebracht en honderden meer opgeslagen als een dagboek. “Het is eng, want het is heel, heel persoonlijk,” zei ze. “Ik wil niet dat mensen rondneuzen of vragen: ‘Over wie gaat dat?’”