De Franse filmmaker Nicolas Bary bereidt zijn volgende project voor: de Engelstalige thriller Increase. Het verhaal draait om de professionele atlete Genie, gespeeld door Matilda Lutz, wier leven ingrijpend verandert na een ongewenste zwangerschap en een zwaar ongeluk waarbij ze beide benen verliest.
Genie krijgt geavanceerde protheses die rechtstreeks met haar hersenen zijn verbonden. Ze herwint haar mobiliteit en overtreft vervolgens de normale menselijke capaciteiten, waarna ze uitgroeit tot een dominante paralympische atlete. Al snel rijzen er twijfels of de amputatie het gevolg was van een ongeluk of een bewuste keuze. De bijrollen worden vertolkt door Suzanne Clément, Holt McCallany en Fernanda Urrejola.
Bary schreef het scenario samen met Sheila Erdmann en Mary Noelle Dana. Het verhaal combineert psychologische spanning met transhumanistische ideeën en elementen van body horror. Bary beschrijft het centrale thema als de extreme jacht op prestaties die passie in obsessie verandert.
We vertrouwden onze oriëntatie toe aan GPS, ons geheugen aan de cloud en onze dagdromen aan Instagram. Terwijl de belofte was om tijd te besparen en tevredenheid te brengen, verliezen we het contact met een essentieel deel van wat ons menselijk maakt: het erkennen van onze grenzen en imperfecties.
De regisseur putte extra inspiratie uit gesprekken met de Franse paralympisch kampioene Marie-Amélie Le Fur, die optreedt als adviseur en technisch expert. Le Fur verloor als tiener een been bij een motorongeluk en overwoog later haar resterende been te laten amputeren om de efficiëntie van de prothese te verbeteren. Bary benadrukt dat het transhumanistische verlangen om fysieke kwetsbaarheid te ontlopen centraal staat in het verhaal.
De droom om jezelf te bevrijden van het vlees en zo lijden, ziekte en dood te overwinnen, staat centraal in de transhumanistische ideologie. Door onze eigen kwetsbaarheid niet te erkennen, verliezen we het contact met ons vermogen om te voelen.
Bary noemde invloeden als Gattaca, de body horror-films van David Cronenberg, Black Swan en I, Tonya. Hedendaagse scènes krijgen een koude en klinische uitstraling, terwijl flashbacks naar de jeugd van het personage warmte en vrijheid uitstralen. De productie begint in 2027 in Canada.
Amélie Melkonian is executive producer. Co-producenten zijn Valérie d’Auteuil van Caramel Films in Canada en Annabella Nezri van Kwassa Films in België. Axel Cosnefroy verzorgt de cinematografie en Nicolas Tescari componeert de muziek.