Julianne Moore gebruikte haar podium op het Filmfestival van Cannes om te praten over decennia ervaring in Hollywood en de bredere uitdagingen voor vrouwen in verschillende sectoren.
De Oscarwinnares ontving de Kering Women in Motion Award tijdens een zaterdaggesprek met Angelique Jackson van Variety. Ze noemde de erkenning zowel opwindend als bescheiden makend. Moore merkte op dat acteren vaak aanvoelt als een reeks kortlopende projecten zonder langetermijnzekerheid. Wanneer de industrie stilstaat om eerder werk te eren, leidt dat volgens haar tot een zinvolle zelfreflectie over wat iemand in de loop der tijd heeft opgebouwd.
Moore ging in op recente cijfers waaruit blijkt dat vrouwen in 2025 slechts 37 procent van de hoofdrollen in de best verdienende films hadden, een daling van tien procentpunten ten opzichte van het voorgaande jaar. Ze stelde dat de onevenwichtigheid veel verder reikt dan films, naar het bedrijfsleven, redacties en universiteiten. Verandering vraagt om geduld en consistente inspanning, legde ze uit, en vergeleek het met een muis die langzaam door een muur knaagt door bewuste keuzes te maken, zich uit te spreken en anderen te steunen.
Moore benadrukte dat vrouwen elkaar vitaal ondersteunen. Ze beschreef deze wederzijdse steun als het belangrijkste ingrediënt voor vooruitgang. Scenarioschrijvers die verhalen vanuit een vrouwelijk perspectief creëren, regisseurs die andere vrouwen inhuren en collega’s die elkaar steunen dragen allemaal bij aan duurzame vooruitgang, zei ze.
Naarmate haar carrière vorderde, is Moore selectiever geworden. Ze kiest nu voor filmmakers die precies begrijpen wiens verhaal ze vertellen en hoe dat wordt verteld. Tegelijkertijd voelt ze zich minder aangetrokken tot tragische verhalen. Met zoveel ellende wereldwijd, legde ze uit, voelen verhalen die steunen op kunstmatige dramatiek of overdreven emotie niet langer de moeite waard om te spelen of te kijken.
I don’t like someone being murdered. I don’t like explosions and guns. I don’t like histrionics. I don’t like things that raise the stakes without real feeling underneath.
Terugkijkend op haar tijd naast Meryl Streep en Nicole Kidman in The Hours prees Moore de invloed van Streep. Ze herinnerde zich dat ze Streep als jonge kijker op het scherm zag en een kunstenares herkende die benaderbaarheid combineerde met een buitengewone aanwezigheid. Streeps precisie, moderniteit en durf zetten een hoge lat die generaties performers blijft inspireren, zei Moore.