Madrid is niet te reduceren tot één enkel embleem. De stad ontstaat uit pleinen, gebouwen, dagelijkse routines en gedeelde momenten die zich in het geheugen prenten van wie er woont en wie haar ontdekt. Dat idee staat centraal in het boek 'Los 20 iconen van Madrid', geschreven door Manu García del Moral na een Kantar-studie onder Madrilenen en bezoekers. Het voorwoord is van Juan Gómez-Jurado, auteur van grote successen als de serie 'Reina Roja'.
Gómez-Jurado heeft een diepe band met de hoofdstad, waar hij werd geboren en opgroeide in Moratalaz. Voor hem is Madrid een mooie, enorme, lichte en gastvrije stad, vol geschiedenis in elk hoekje. Hij erkent dat hij de stad niet met afstand kan beschrijven omdat hij er altijd heeft gewoond, maar dat stelt hem juist in staat haar unieke details extra te waarderen.
Het is heel moeilijk om Madrid te beschrijven als je hier niet bent geboren en op dezelfde manier is het heel moeilijk om Madrid te waarderen als je hier bent geboren. Het is curieus, want ik ben een echte Madrileno, ik ben geboren en getogen in Moratalaz, en ik heb Madrid altijd gezien als iets moois, gigantisch, prachtig, licht, met een speciaal licht, vol geschiedenis in elk hoekje en vooral als een open, gastvrije, leuke stad waar je op elk moment en elke plek wilt blijven hangen.
Op de vraag naar zijn favoriete plek of de sensatie die de stad het best definieert, vermijdt Gómez-Jurado een enkele keuze. Hij noemt de rozentuin in het Retiro-park, de patatas bravas en Mahou-biertjes bij Docamar of een willekeurige avond op een terras als voorbeelden die het Madrileense leven vangen.
De schrijver heeft de hoofdstad in meerdere werken geportretteerd. Hij verwerpt de donkere en surrealistische kijk van films als 'El día de la bestia' en kiest ervoor een Madrid te tonen met blauwe luchten, kristalhelder licht, hete middagen en nachten en extreme kou in de winter. Hij wil de stad altijd weergeven zoals hij die beleeft: mooi en licht.
In februari 2026 publiceerde Gómez-Jurado 'Mentira', zijn eerste thriller buiten de 'Reina Roja'-saga in vijftien jaar. Het verhaal, dat draait om manipulatie, geheimen en technologie, ontstond na de dood van zijn vriendin Eva, aan wie het boek is opgedragen. Om haar een bijzonder eerbetoon te brengen besloot hij de bekende grenzen te verlaten en een ander plot te bouwen, met een verteller die haar echte identiteit verbergt.
Er speelden meerdere factoren mee, maar de meest doorslaggevende was het overlijden van mijn vriendin Eva, die de naam geeft aan de hoofdpersoon, en ik wilde haar een verhaal opdragen dat bijzonder, uniek en onherhaalbaar zou zijn.
In 'Mentira' onderzoekt hij hoe moeilijk het is om echt van onecht te onderscheiden in het digitale tijdperk. Gómez-Jurado herinnert aan oude reclames die nu absurd lijken, zoals een babyhoestsiroop met heroïne of de aanbeveling van artsen om Camel te roken. Hij vraagt zich af waar onze kinderen over vijftig jaar om zullen lachen als het gaat om de mobieltjes en AI die we nu zonder grenzen aan jongeren geven.
Gómez-Jurado wil geen ongemakkelijke morele vragen opwerpen. Zijn hoofddoel is entertainen. Hij hoopt dat de lezer na 'Mentira' zin krijgt om het boek meteen opnieuw te beginnen, net als een fan in Torrejón de Ardoz die het twee keer achter elkaar las.
Als hij een van de twintig iconen uit het boek moest kiezen om een suspense-roman in te situeren, kiest Gómez-Jurado voor het Santiago Bernabéu of het Metropolitano. Beide grote, spectaculaire stadions trekken hem bijzonder aan en hij heeft ze nog niet in zijn verhalen gebruikt.