Netflix heeft een drie-delige docuserie uitgebracht met de titel The One About Matthew Perry die zich richt op het leven van de overleden Friends-ster. Het project is vooral bedoeld voor trouwe kijkers van de langlopende sitcom, maar levert weinig nieuwe onthullingen op.
De serie duurt ongeveer drie uur en onderzoekt Perry's opkomst naar roem, zijn worsteling met verslaving en de druk van het beroemd zijn. Er zijn interviews met oude vrienden, familieleden waaronder zijn halfzus Mia Perry Bowick, voormalig NBC-topman Warren Littlefield en anderen. Veel van het verhaal is gebaseerd op Perry's memoires uit 2022, Friends, Lovers, and the Big Terrible Thing, en de bijbehorende publiciteit.
Kijkers die hopen op nieuwe interviews met Jennifer Aniston, Courteney Cox, Matt LeBlanc, Lisa Kudrow of David Schwimmer zullen die niet vinden. De serie gebruikt archiefbeelden en persfragmenten van de cast, maar bevat geen bijdragen van de kerncast van Friends, de makers of de meeste gaststerren. De dichtstbijzijnde connectie is schrijver-producent Jeff Strauss, die aan het eerste seizoen meewerkte en indirecte observaties deelt over Perry's latere problemen.
De docuserie schetst Perry's achtergrond als zoon van een acteur en een voormalige Canadese perssecretaris, evenals de journalistieke carrière van zijn stiefvader. Vroege verhalen beschrijven zijn drang om succes te boeken in Hollywood in de jaren negentig. Toen Friends hem enorm succes bracht, zou de schijnwerper zijn persoonlijke onzekerheden en verslavingsproblemen hebben verergerd, volgens het gepresenteerde materiaal.
De serie noemt Perry's Emmy-genomineerde werk in series als The West Wing en The Good Wife. Ook belicht het zijn hoofdrollen in Studio 60 on the Sunset Strip, Mr. Sunshine, dat hij mede creëerde, en Go On. Regisseur Mary Robertson suggereert dat deze latere projecten onbenut potentieel toonden dat nooit volledig tot bloei kwam.
Perry overleed op 54-jarige leeftijd in zijn bubbelbad in West-Los Angeles op 28 oktober 2023 na het innemen van een grote hoeveelheid ketamine. De docuserie besteedt slechts ongeveer vijftien minuten in de laatste aflevering aan de omstandigheden, het onderzoek en de daaropvolgende veroordelingen van artsen, een assistent en een andere persoon. Een journalist die de rechtszaak volgde, merkt op dat de serie dieper ingaan op terugvallen of gerelateerde gebeurtenissen grotendeels vermijdt.
De recensie concludeert dat de docuserie meer fungeert als snel geproduceerde streamingcontent dan als een diepgaande biografie. Het biedt enkele archiefbeelden, maar weinig wat na afloop van de afleveringen memorabel of inzichtelijk aanvoelt.