Neil Jordan legt uit waarom 'Interview with the Vampire' metafoor gebruikt in plaats van expliciete seks

De regisseur kijkt terug op de giftige, codependente band tussen Louis en Lestat tijdens de 4K-restauratie van de film.

De film uit 1994 Interview met de vampier draait om een onsterfelijke partnerschap tussen Louis en Lestat die een diep verstoord huwelijk weerspiegelt. Regisseur Neil Jordan keert terug naar het verhaal voor de 4K-restauratie en reflecteert op hoe het verhaal bloed gebruikt als vervanging voor intimiteit en macht.

Een disfunctionele partnerschap die eeuwen beslaat

Jordan beschrijft het kernconflict als twee mannen die gevangen zitten in een obsessie, waarbij de een dominant is en de ander passief. Lestat maakt Claudia precies op het moment dat Louis de kracht verzamelt om weg te gaan tot een vampierkind, waardoor een onbreekbare familie-eenheid ontstaat die het paar voor onbepaalde tijd bij elkaar dwingt.

De cast bestaat uit Brad Pitt als Louis en Tom Cruise als Lestat, met Kirsten Dunst in de rol van Claudia. Bijrollen zijn voor Antonio Banderas als Armand en anderen uit Anne Rice’ oorspronkelijke roman.

Het verhaal van de film en het boek gaat over twee mannen die geobsedeerd raken. De een is dominant, de ander passief. De een vertelt hoe hij door dit personage dat hij nooit begreep in dit monsterlijke wezen is veranderd. Nadat hij dat heeft gedaan, waren ze veroordeeld om samen te leven, oké, als een stel. En wanneer Louis uiteindelijk de moed heeft om weg te gaan, zegt Lestat heel slim: ‘Ik ga een klein kind van je maken. Kun je dan nog weggaan?’ Zo maakt hij van Claudia een kind. Het is dus als een huwelijk tussen twee mannen voor altijd. Als die metafoor mensen niet duidelijk is, weet ik het ook niet. Dat was het verhaal. Dat was de metafoor.

— Neil Jordan, Exclusief interview met Collider voor de 4K-restauratie

Expliciete weergaven en de grenzen van directheid

Jordan erkent dat hedendaagse producties seksuele scènes tussen de hoofdrolspelers direct zouden kunnen tonen. Hij blijft er niet van overtuigd dat meer explicietheid de emotionele impact zou versterken of de codependente dynamiek zou verduidelijken die al via de taal en beeldtaal van de roman wordt overgebracht.

De AMC-televisieserie verkent de personages anders, maar Jordans film blijft trouw aan Rice’ metaforische benadering. Meer dan dertig jaar na de release ziet hij geen reden om die basis te veranderen om het verhaal nog te laten resoneren.

Tags bij dit artikel