Motörhead smeedde een van zijn stoutmoedigste statements toen de druk het hoogst was. Veertig jaar na de oorspronkelijke release keert het album Orgasmatron van de band terug in een uitgebreide jubileumpakket dat het aanpassingsvermogen en de doorzettingskracht van de groep onderstreept.
De klassieke bezetting achter het livealbum No Sleep ’Til Hammersmith was uit elkaar gevallen en twee daaropvolgende studioalbums kregen lauwe reacties. Veel waarnemers hadden de Britse hardrockveteranen al afgeschreven. Voorman Lemmy Kilmister weigerde te stoppen. Hij stelde een nieuwe bezetting samen met twee scherpe gitaristen en voormalig Saxon-drummer Pete Gill, en haalde vervolgens producer Bill Laswell binnen voor een onverwachte samenwerking.
Laswell kwam met credits in de New Yorkse avant-gardescene en werk aan Herbie Hancocks hit Rockit. Zijn recente projecten omvatten het raprocknummer World Destruction met John Lydon en Afrika Bambaataa, plus Public Image Ltd.’s Album. De combinatie leek in eerste instantie mismatchend, maar leverde Motörheads meest avontuurlijke album op. Fans en bandleden debatteerden later over de dichte mix, die sommigen te ver vond afdwalen van de rauwe basis van de groep.
De nummers behielden de handelsmerkintensiteit van de groep: zware gitaren, dreunende drums en Lemmy’s onmiskenbare gebrul. Overdubs, percussie-effecten en atmosferische accenten gaven de tracks extra diepgang, vooral op het titelnummer. Dat afsluitende nummer combineert snijdende gitaren en voortjagende ritmes met Lemmy’s bewerkte vocalen, wat een wervelend, intens klanklandschap creëert.
I am the one, Orgasmatron, the outstretched grasping hand / My image is of agony, my servants rape the land / Obsequious and arrogant, clandestine and vain / Two thousand years of misery, of torture in my name.
De nieuwe veertigjarige jubileumrelease biedt zowel de geremasterde Laswell-mix als een verse versie uit 2026 van de latere producer Cameron Webb. De update vermindert een deel van de oorspronkelijke waas terwijl de kernenergie intact blijft. Extra materiaal omvat repetitieopnames, een outtake, een BBC-sessie met meerdere albumtracks plus de klassieker Killed by Death, en Lemmy die de Orgasmatron-teksten solo voordraagt.
Ondanks verdeelde meningen over de productie bevestigde het album dat Motörhead een vitale kracht bleef. De band ging een productieve nieuwe fase in. Drummer Phil Taylor keerde het jaar daarop terug voor Rock N’ Roll en stuurde het geluid terug naar vertrouwd terrein. De groep ging door tot Lemmy’s overlijden in 2015 op 75-jarige leeftijd.
Bonusmateriaal voegt historische waarde toe, maar het verfriste geluid op het kernalbum maakt dit pakket opvallend onder recente heruitgaven. Orgasmatron snijdt nu met hernieuwde kracht door.