De Mothman van Point Pleasant, West Virginia fascineert al decennia liefhebbers van vreemde verschijnselen. Verslagen uit 1966 en 1967 beschreven een lang, mensachtig figuur met grote rode ogen, een donker lichaam en een indrukwekkende spanwijdte dat geruisloos op hoge snelheid gleed zonder met zijn vleugels te slaan. Getuigen spraken van een hypnotiserend gevoel bij oogcontact. Het wezen raakte in de lokale folklore verbonden met de instorting van de Silver Bridge op 15 december 1967, waarbij 46 mensen om het leven kwamen, hoewel hedendaagse verslagen de ramp toeschreven aan structurele corrosie.
John Keel verzamelde de meldingen in zijn invloedrijke werk "The Mothman Prophecies" uit 1975. Hij verbond de gebeurtenissen met een golf van gemelde ufo-activiteit en andere onverklaarbare incidenten uit die tijd. Keel, een auteur die zich richtte op ufo’s, geesten en het paranormale en die ook de term "Men in Black" bedacht, maakte de Mothman tot een vast onderdeel van de Amerikaanse cryptidecultuur naast figuren als Bigfoot en de Jersey Devil. Vandaag de dag kunnen bezoekers van Point Pleasant een prominent standbeeld van het wezen bekijken en gerelateerde merchandise kopen.
Regisseur Mark Pellington en scenarioschrijver Richard Hatem verwerkten Keels boek tot de sfeervolle horrorfilm uit 2002, eveneens getiteld "The Mothman Prophecies". De film met Richard Gere en Laura Linney is momenteel te streamen op Netflix. Hij legt meer nadruk op een open einde en een stemminggedreven verhaal dat doet denken aan The X-Files.
In de film speelt Gere de fictieve Washington Post-verslaggever John Klein. Zijn vrouw komt om het leven bij een hersentumor nadat ze uitweek voor wat zij denkt dat de Mothman is. Jaren later voelt Klein zich herhaaldelijk aangetrokken tot Point Pleasant, waar hij de plaatselijke sheriff Connie Mills (Linney) ontmoet. Samen onderzoeken ze een reeks onheilspellende incidenten, vreemde dromen en onverklaarde telefoontjes die erop wijzen dat het wezen waarschuwingen of profetieën uit.
De film kreeg bij verschijning een bescheiden goedkeuringspercentage van 52 procent van de critici op Rotten Tomatoes. Roger Ebert gaf het twee sterren en prees de fotografie en regie, maar bekritiseerde de vage weergave van de centrale dreiging. Hij schreef dat de Mothman "als dreiging bijzonder ineffectief is omdat het slechts vaag wordt gezien, geen aard heeft die we kunnen begrijpen, niet opereert volgens regels waarop het verhaal kan focussen en betrokken lijkt bij ruimte-tijdverschuivingen die ver buiten zijn vermeende focus liggen."
In de loop der tijd heeft de film een sterkere reputatie opgebouwd. Media zoals Den of Geek en /Film hebben de cultstatus ervan benadrukt als een onderschatte, onheilspellende horrorervaring die sfeer en aanhoudend onbehagen prioriteert boven duidelijke verklaringen of monsteronthullingen.