Moritz de Hadeln, filmfestivalleider die Locarno, Berlinale en Venetië vormgaf, overleden op 85-jarige leeftijd

De in Zwitserland gevestigde programmeur ontdekte grote talenten en navigeerde door politieke uitdagingen bij drie iconische evenementen

Moritz de Hadeln, de festivalprogrammeur die Locarno, de Berlinale en het Filmfestival van Venetië decennialang leidde, overleed zaterdag in een ziekenhuis in Nyon, Zwitserland. Hij was 85.

Artistieke wortels en eerste festivals

De Hadeln werd in 1940 geboren in Exeter, Engeland, en groeide op in een familie met een sterke band met de kunsten. Zijn grootvader was een vooraanstaand kunsthistoricus gespecialiseerd in de Venetiaanse renaissance, zijn vader leidde een kunstuitgeverij in Florence en zijn moeder werkte als beeldhouwer en schilder. Hij begon als fotograaf en documentairemaker voordat hij in 1969 met zijn vrouw Erika het Nyon International Documentary Film Festival oprichtte.

Van 1972 tot 1977 leidde hij het Locarno International Film Festival in Zwitserland en vergrootte de internationale uitstraling ervan tijdens een belangrijke periode voor de onafhankelijke film.

Twee decennia bij de Berlinale

De Hadeln nam in 1980 de leiding over de Berlinale en bleef daar tot 2001. In een opiniestuk in Variety uit 2010 blikte hij terug: “I guess I can be proud for presenting the first films of Roland Emmerich, Tsai Ming-liang, Gus Van Sant, of Ang Lee or Zhang Yimou. And what dear memories when presenting a Golden Bear for lifetime achievement to Alec Guinness (1988), Dustin Hoffman (1989), Gregory Peck and Billy Wilder (1993), Sophia Loren (1994), Jack Lemmon (1996), Shirley MacLaine (1999) or to Kirk Douglas (2001) just to mention a few. Then came the two great events of my time: the collapse of the Berlin Wall and only a few months later the festival organized in both parts of the town, and in 2000 the farewell to the Zoo Palast and the relocation of the festival on the rebuilt Potsdamer Platz, where it is today.”

Historische overstap naar Venetië

In 2002 werd De Hadeln de eerste niet-Italiaan die artistiek directeur werd van het Filmfestival van Venetië, nadat politieke conflicten een Italiaanse benoeming blokkeerden. Hij stelde snel na zijn aanstelling in maart een programma samen dat in juli werd gepresenteerd en opende met Miramax’ “Frida” en vijf andere titels van de studio, waaronder “The Hours” en “Dirty Pretty Things”.

De Italiaanse criticus Tullio Kezich merkte de koerswijziging op: “After decades of Italian auteurism, which badly aped France’s New Wave, Venice has decided to rediscover the key role played by the producer.”

Latere jaren en nalatenschap

De Hadeln zat in jury’s van festivals als Karlovy Vary, Moskou, Montreal, Turijn, Teheran, Damascus, Kyiv en Jerevan en was lid van de European Film Academy. In 2018 kreeg hij kritiek op een opiniestuk in de Zwitserse krant Die Weltwoche waarin hij Harvey Weinstein prees als “one of the few Hollywood producers who really loved the movies” en de publieke reactie “simply disgusting” noemde. Zijn vrouw en langjarige medewerker Erika de Hadeln overleed datzelfde jaar op 77-jarige leeftijd na een langdurige ziekte.

Tags bij dit artikel