Mayday koppelt Ryan Reynolds aan Kenneth Branagh in retro-actiekomedie uit de jaren 80

De Apple TV+-film volgt een Amerikaanse piloot en een ex-KGB-agent op de vlucht in Sovjet-Rusland.

De nieuwe actiekomedie Mayday landt op Apple TV+ met een premisse die rechtstreeks uit het multiplex-tijdperk van de late jaren 80 lijkt te komen. Ryan Reynolds speelt hotshot marinepiloot Troy Kelly, die na een mislukte geheime missie achter het IJzeren Gordijn strandt. Kenneth Branagh vertolkt Nikolai Ustinov, de voormalige KGB-agent die zijn onwaarschijnlijke bondgenoot wordt.

Verhaal ontvouwt zich in Koude Oorlog-setting

De film opent in 1987, een bewuste keuze die het de toon van klassieke buddyfilms uit dat decennium laat aannemen. Troy schiet uit zijn vliegtuig tijdens een spionagevlucht en belandt in een afgelegen Russische hut. Daar ontmoet hij Nick, die al een spoedoperatie aan zijn been heeft uitgevoerd. Nick onthult al snel dat hij een fanatieke fan is van de Amerikaanse cultuur, compleet met een illegale kopie van Top Gun en dromen om voor het eerst McDonald’s te proeven.

Wat begint als een gespannen confrontatie verandert in een achtervolging door het hele land nadat Troy probeert te ontsnappen. Het duo moet een meedogenloze Sovjet-agent ontwijken terwijl Nick zijn oude vaardigheden gebruikt om Troy in veiligheid te brengen. Maria Bakalova verschijnt als Nicks vervreemde dochter, hoewel haar rol beperkt blijft.

Actiescènes en buddychemie springen eruit

Regisseurs Jonathan Goldstein en John Francis Daley creëren enkele sterke setpieces, beginnend met een gespannen uitwerpingssequentie en doorlopend met goed geënsceneerde gevechten die Branaghs fysieke toewijding benadrukken. De finale confrontatie aan boord van een vliegtuig springt er als bijzonder effectief uit. Reynolds brengt zijn kenmerkende timing en grappen, terwijl Branagh een droge, deadpan vertolking levert die mooi contrasteert met zijn tegenspeler.

Sommige elementen blijven te lang hangen

Soms rekt het verhaal te ver door en glijdt het af naar absurditeit, waaronder een voetachtervolging over het Rode Plein en een achtervolging met een raketwerperauto. Een subplot over Troys zieke vader voegt weinig emotioneel gewicht toe. Bakalova krijgt ondanks het potentieel van haar personage weinig schermtijd.

Toch houdt de centrale mismatched pairing de film als lichte entertainment boeiend. De geopperde mogelijkheid van een vervolg met het duo dat door Amerika reist, biedt een leuke noot om op af te sluiten.

Tags bij dit artikel