Een team van de Open University in het Verenigd Koninkrijk heeft een laboratoriumstudie afgerond die het huidige begrip over de overleving van organismen onder Marsomstandigheden verandert. De tardigraden, microscopische wezens van minder dan een millimeter lang, toonden een onverwachte kwetsbaarheid voor het stof dat de bodem van de rode planeet nabootst.

Blootstelling aan gesimuleerd regoliet veroorzaakt snelle dood

De wetenschappers stelden de tardigraden bloot aan twee soorten stof die het Mars-regoliet nabootsen, gemaakt op basis van gegevens van de NASA-rover Curiosity. De resultaten toonden een drastisch verlies aan activiteit. Een van de onderzochte soorten, Hypsibius exemplaris, vertoonde na slechts twee dagen geen enkel teken van leven meer. De onderzoekers wezen een in water oplosbare toxine in de mineralen aan als verantwoordelijke.

Het stof, dat het Rocknest-depot in de Gale-krater nabootst, gedroeg zich vergelijkbaar met meel doordat het zich hechtte aan een vochtig oppervlak. Deze extreme hechting bemoeilijkt elke operatie in gesimuleerde Marsomgevingen.

Dubbele implicaties voor de verkenning van Mars

De bevinding is een tweesnijdend zwaard. Enerzijds bevestigt het dat de Marsbodem kan fungeren als een natuurlijk chemisch filter dat per ongeluk meegenomen aardse microben in missies zou elimineren, wat de maatregelen voor planetaire bescherming tegen voorwaartse contaminatie versterkt.

Anderzijds vormen de toxische zouten en oxidanten in het stof een directe bedreiging voor astronauten. Het materiaal kan apparatuur aantasten, filters en ventilatiesystemen verstoppen en doordringen in pakken en luchtsluizen van toekomstige bases. Langdurige inademing kan ernstige longschade veroorzaken.

Uitdagingen voor landbouw en engineering op de rode planeet

De mineralen MGS-1 en OUCM-1 die in het experiment zijn gebruikt, tonen aan dat het extreem hechtende stof een serieus technisch probleem vormt. Het vermogen om in mechanische componenten te dringen beperkt de mogelijkheden om voedsel te telen of infrastructuur operationeel te houden op Mars. De resultaten benadrukken de noodzaak om geavanceerde beschermingsystemen te ontwikkelen voordat langdurige bemande missies worden gestuurd.