Marius Grigonis keert terug naar Zalgiris Kaunas en noemt zijn tijd bij Panathinaikos een georganiseerde chaos

De Litouwse international vertelt in een interview over de extremen in Athene: van fanbeledigingen tot de EuroLeague-titel onder Ergin Ataman

De Litouwse shooting guard Marius Grigonis is teruggekeerd bij Zalgiris Kaunas na vier seizoenen bij Panathinaikos uit Athene. In een interview met de officiële clubsite van de Litouwse club blikte de speler terug op de ups en downs van zijn Griekse periode en noemde die een echte georganiseerde chaos die hem in enkele maanden van de hel naar de hemel voerde.

Emotionele extremen bij het Atheense publiek

Grigonis herinnerde zich hoe dezelfde fans die hem het ene jaar uitschelden en bespuwden, hem het jaar daarop op de schouders konden nemen na een titel. "Het ene jaar schelden ze je uit en het jaar daarna tillen ze je op de schouders omdat we de EuroLeague hadden gewonnen", vatte de Litouwse international samen om de contrasten in de Griekse hoofdstad te illustreren.

De speler benadrukte dat het fanatisme van de Panathinaikos-aanhang zelfs de gebruikelijke intensiteit in Kaunas overtreft. "We hebben het over fanatisme in Kaunas en bij Zalgiris, maar daar is alles een ander niveau. Die mensen zijn echt gek. Ze hoeven niet eens bier te drinken om zo te zijn. Ze zijn gewoon zo", stelde hij.

Spanning in de tribunes en in de kleedkamer

De eerste maanden in Athene waren bijzonder zwaar. Het team stond nog ver af van de Europese kampioen die het uiteindelijk zou worden en de eigen fans vielen de spelers verbaal aan. "Onze eigen supporters scholden ons uit. Ze spuwden ons na. Je liep over straat en mensen zeiden dingen tegen je", vertelde Grigonis. Die externe sfeer weerspiegelde zich ook in de kleedkamer, waar "iedereen met elkaar in de clinch lag en elkaar uitscheldde".

Geen relatie met coach Ergin Ataman

Een van de hardste kritieken van de speler richtte zich op coach Ergin Ataman. Grigonis stelde dat er geen enkele communicatie bestaat tussen de trainer en de spelers. "Ik zou graag zien dat ze ook maar één speler vinden die een goede band met hem heeft. Hij houdt zich volledig afzijdig van de spelers. Hij kiest die houding. Er is geen enkele communicatie", verklaarde hij. Volgens de Litouwer werkt een normaal gesprek met Ataman "niet zo".

Improvisatie en beperkte speeltijd in het laatste seizoen

Het meest recente seizoen maakte het gebrek aan planning duidelijk. Na een lange afwezigheid door rugklachten keerde Grigonis terug, maar speelde hij nog maar vijf minuten per wedstrijd in de EuroLeague. Hij beschreef situaties van absolute improvisatie: "Ik kwam van de training, ging naar huis en kreeg dan een telefoontje: 'Kom naar het vliegveld. Je moet meereizen voor de wedstrijd'. Of ik kwam in de kleedkamer en 25 minuten voor de wedstrijd brachten ze mijn shirt en zeiden ze dat ze me nodig hadden".

Ondanks het ongenoegen bleef de speler professioneel. "Ik zag het zo: ik ben hier en ik ga proberen mijn werk te doen. Mijn contract is om het team te helpen. Natuurlijk klaagde ik veel en gaf ik mijn mening, maar wanneer ze me nodig hadden, was ik er klaar voor", legde hij uit.

Van chaos naar het grootste Europese succes

De slotparadox is dat die chaotische omgeving leidde tot het grootste mogelijke succes. Panathinaikos ging van een verdeelde kleedkamer en een vijandige fanbase naar een sterrenselectie en veroverde amper een jaar later de EuroLeague. Grigonis maakte de twee kanten van een intense passie van dichtbij mee: een passie die een speler in korte tijd kan veranderen van publieke vijand in held.

Tags bij dit artikel