De Manchester United staat voor het eerst in veertig jaar in de degradatiezone op dit punt in het seizoen na acht wedstrijden zonder overwinning. Hoewel de club nog ruimte heeft om te reageren, zegt het feit dat deze mogelijkheid niet eens wordt uitgesloten al veel over de huidige situatie van een van de krachtigste merken in de sportwereld.
Het 4-4 tegen de Aston Villa was illustratief. Een epische comeback in de 96e minuut was niet genoeg om te verhullen dat het team nog steeds in de onderste regionen van de ranglijst verkeert. De United van deze tijden wekt verwachtingen en mediageluid, maar mist een solide structuur en heeft een selectie van laag competitief niveau.
Toen de Glazers het club twintig jaar geleden overnamen, verdedigden verschillende analisten dat het voetbal eigenaren met een zakelijke mentaliteit nodig had die de wereldwijde uitstraling konden benutten. De buitenlandse investeerder werd gepresenteerd als oplossing: professionaliteit en financiële draagkracht. In de praktijk laadde de transactie de club op met de schuld van de eigen overname en ging jarenlang een deel van de inkomsten uit Old Trafford naar rente en dividenden in plaats van naar versterking van de selectie.
Er kwamen trainers van naam zonder binding met de clubidentiteit op de bank, zoals Mourinho of Van Gaal. Die periode toonde een van de grote misvattingen van het moderne voetbal: het idee dat miljonairs belangeloos kapitaal inbrengen. De poging tot een Super League en het felle verzet van de fans versnelden het einde van dat model.
De latere toetreding van Jim Ratcliffe en Ineos werd gepresenteerd als het nodige keerpunt. Toch staat bestuurlijk prestige niet gelijk aan een coherent sportief project. United leeft nog steeds op zijn commerciële traagheid, met miljoenen volgers wereldwijd en talrijke sponsors, maar zonder een speelmodel dat past bij zijn geschiedenis. Het merk houdt zichzelf in stand; de prestaties op het veld zijn een ander verhaal.
De situatie van United overstijgt één club in moeilijkheden. “Men is gewend geraakt aan verliezen”, stelt Alberto Rubio. De uitspraak geldt als waarschuwing voor de hele sector: wanneer succes alleen wordt afgemeten aan verkochte shirts, volgers op sociale media en voorbereidingsreizen, is het resultaat meestal negatief. Winnen vraagt om een trainer met autoriteit, een betrokken selectie en een coherente sportieve leiding. Geen van deze elementen is direct verkrijgbaar of te vinden op de gebruikelijke consumptiemarkt.