De caesarsalade blijft een onaantastbaar gerecht in veel restaurants, met zijn romaine sla, croutons, parmezaan en de kenmerkende saus. Dani García heeft echter gekozen voor een herinterpretatie waarbij de sla verdwijnt en de tomaat centraal staat.
De Andalusische kok deelde deze variant op zijn socialemediakanalen na jarenlang de traditionele versie te hebben gemaakt. Zijn kernvraag was eenvoudig: waarom hem niet bereiden met een grote tomaat?
Voor deze bereiding selecteert Dani García de blauwe tomaat, een variëteit met een bijna zwarte violette schil die een opvallend visueel effect geeft. Als die niet beschikbaar is, raadt hij alternatieven aan zoals de roze tomaat van Barbastro of de raf, mits ze rijp maar stevig zijn om te voorkomen dat ze uit elkaar vallen bij het snijden in dunne plakken.
De dressing behoudt de originele geest. Voor twee tomaten heb je twee eidooiers, 30 milliliter extra vierge olijfolie, een paar druppels citroensap, een theelepel mosterd, twee gezouten ansjovisfilets en 30 gram geraspte parmezaan nodig.
Het proces begint met het pureren van de ansjovis. Vervolgens voeg je de eidooiers en mosterd toe, en giet je de olie er langzaam bij om een emulsie te vormen. Tot slot voeg je de citroen en de geraspte kaas toe.
Wie rauw ei wil vermijden, kan gepasteuriseerde eidooiers gebruiken, die in veel supermarkten verkrijgbaar zijn, zonder dat het resultaat verandert.
Waarom hem niet bereiden met een grote tomaat?
Het eindgerecht behoudt het zoute accent van de ansjovis en de romigheid van het ei, maar wint aan frisheid dankzij de tomaat. Deze versie wijkt af van het origineel dat in 1924 in Tijuana werd gecreëerd door de Italiaan Caesar Cardini, die bovendien geen ansjovis in zijn oorspronkelijke recept had.