Maika Monroe heeft een sterke reputatie opgebouwd in de horror met opvallende rollen in films als It Follows en Longlegs. Haar nieuwste project plaatst haar in het Yorkshire-platteland van 1858 als gouvernante met een dodelijk geheim. Victorian Psycho is een bewerking van Virginia Feito’s roman, waarbij Feito het scenario schreef en Zachary Wigon de regie voert. Het resultaat levert een levendige mix van geweld en humor op die zich onderscheidt van typische slasherfilms.
De titel en het uitgangspunt doen misschien denken aan een directe verwijzing naar de film American Psycho uit 2000. In plaats daarvan draait het verhaal om Winifred Notty, een gouvernante van wie eerdere posities onder verdachte omstandigheden eindigden. Ze arriveert op Ensor House om de kinderen te verzorgen van het rijke, pretentieuze echtpaar Mr. en Mrs. Pounds. De film onthult haar instabiele aard al snel via een vroege scène waarin een afgesneden oor uit haar spullen valt en ze het achteloos opeet.
Winifreds innerlijke gedachten dienen als voice-over en tonen een geest die niets vreemds ziet in haar daden. Deze aanpak creëert een scherp contrast tussen haar beheerste uiterlijk en chaotische gedachten. Wigon structureert de film in hoofdstukken die de verhalende stijl van het boek weerspiegelen en gebruikt filmtechnieken om de spanning te verhogen.
Cinematograaf Nico Aguilar gebruikt ongebruikelijke hoeken en vloeiende bewegingen die passen bij het grillige gedrag van de hoofdpersoon. De camera begint met een bewuste kanteling tijdens Winifreds openingsclaim van geestelijke gezondheid. Daarna blijft hij onvoorspelbaar verschuiven naarmate de gebeurtenissen zich ontvouwen. De kostuums en decors uit die tijd verankeren het verhaal in 1858, met sobere gouvernantekleding voor Monroe en elegante japonnen voor de vrouw des huizes. De omliggende heidevelden en een sombere kennel-locatie versterken de gothic-sfeer.
Monroe draagt de film met een vertolking die terreur en zwarte humor in evenwicht houdt. Ze maakt Winifred zowel angstaanjagend als vreemd meeslepend, ook wanneer het personage trofeeën van haar slachtoffers meedraagt. Scènes met Ruth Wilson als de onzekere maar overheersende Mrs. Pounds knetteren van de spanning. Jason Isaacs geeft diepgang aan Mr. Pounds in cruciale momenten die delen van Winifreds verontrustende verleden blootleggen. Thomasin McKenzie verschijnt als een verpleegster die kortstondig contact maakt met de gouvernante. De jonge actrice Evie Templeton toont talent in een bijrol als een van de kinderen.
De film omarmt zijn genre-wortels met veel bloed en moord, terwijl het gothic-stijl en af en toe anachronistische humor toevoegt. Het probeert nooit overdreven artistiek te lijken. Kijkers kunnen een zekere voldoening ervaren bij het zien hoe een capabele vrouw een huishouden van arrogante elites navigeert en ontmantelt. Wigon, eerder bekend van de donkere komedie Sanctuary, toont vaardigheid in het mengen van gruwelijke momenten met lachsalvo’s. Het project profiteert van Feito’s bronmateriaal en een cast die zich volledig aan de toon committeert.