Een recente analyse gesteund door NASA en gepubliceerd in The Planetary Science Journal bevestigt dat de straal van de Maan de afgelopen 400 tot 800 miljoen jaar met ongeveer 45 meter is afgenomen. De berekeningen geven aan dat deze krimp doorgaat met een snelheid van 6 tot 11 centimeter per miljoen jaar, wat neerkomt op slechts 0,1 micrometer per jaar.
Bij het bestuderen van de beelden gemaakt door de Lunar Reconnaissance Orbiter, die sinds 2009 in bedrijf is, vonden de onderzoekers meer dan 10.000 breuken op het maanoppervlak. Deze tektonische structuren zijn niet alleen een wetenschappelijk gegeven: ze vormen reële uitdagingen voor plannen voor menselijke bewoning, omdat de Maan niet beschikt over de meerdere tektonische platen die de aarde kenmerken en bevingen daardoor overal op de satelliet kunnen ontstaan.
De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie heeft haar strategie in drie duidelijke fasen opgebouwd. Tot 2029 ligt de nadruk op robotische verkenning van het oppervlak. Tussen 2029 en 2032 begint de aanleg van de basisinfrastructuur, en vanaf 2032 wordt een operationele voorpost verwacht waar astronauten duurzaam kunnen wonen en werken. Deze stap vormt een tussenstation op weg naar bemande missies naar Mars.
De onderzoekers toonden zich verrast over het aantal en de verspreiding van de geïdentificeerde breuken. Deze informatie is cruciaal voor het kiezen van veilige locaties voor de toekomstige maanbasis en het minimaliseren van seismische risico’s bij de komende bemande missies.