De aankomende Spider-Noir-serie van Prime Video dompelt kijkers onder in de ruige, door regen gladde straten van New York in de jaren dertig, waar een oudere Ben Reilly zijn Spider-Man-pak heeft ingeruild voor de trenchcoat van een privédetective. In zijn kantoor verschijnt Cat Hardy, een nachtclubzangeres met haar eigen geheimen en een gecompliceerde romance met de Sandman. Li Jun Li brengt het personage tot leven met een mix van scherpe humor, stille pijn en onmiskenbare aanwezigheid op het scherm.
De actrice heeft al flink wat tijd doorgebracht in de jaren dertig voor meerdere projecten, maar benadert elk daarvan met een frisse blik. Haar voorbereiding put vaak uit historische figuren zoals Anna May Wong, wiens houding en veerkracht de gelaagde persoonlijkheid van Cat mede vormgeven. Li maakt grapjes over het feit dat ze de standaardkeuze wordt voor tijdperkstukken, maar het werk voelt voor haar heel natuurlijk aan. De elegantie en discipline die op de set vereist zijn, maken de extra inspanning voor research en personagegeschiedenis de moeite waard.
Li groeide op in New York met Chinese ouders en combineerde pianolessen en Chinese klassieke dans in het weekend, tot de theatermicrobe toesloeg. Ze deed auditie voor de prestigieuze LaGuardia High School of Performing Arts, waar ze zowel dans als beeldende kunst studeerde. Haar vader, zelf beeldend kunstenaar, vroeg zich af of dans haar zou kunnen onderhouden, maar zij koos het pad dat haar echt vreugde bracht. Vier jaar aan LaGuardia leidden tot rollen in schoolmusicals als A Chorus Line en Into the Woods. Daarna volgde een opleiding aan het Purchase Conservatory, de basis voor een carrière die Broadway, film en televisie omspant.
Spider-Noir vroeg om een performer die vertrouwd was met zang, en Li putte uit haar eerdere musicaltheaterervaring in producties als Miss Saigon en South Pacific. Tijdens haar auditie zong ze a capella en toonde meteen het vocale bereik waar het creatieve team naar zocht. Op de set ging het schema razendsnel, waardoor er weinig repetitietijd was. Ze werkte met producer Oak Felder en vocal coach Adreana Gonzalez in een intensieve studiosessie om de performance te perfectioneren. Een memorabele opname plaatste haar op een rijdende kar, terwijl ze het klassieke nummer op dubbele snelheid zong zodat de editors de beelden konden vertragen voor een gestileerd effect. Een speciaal voor de serie geschreven passage dwong haar tot een bijna hysterisch tempo dat paste bij de noir-spanning.
Ik begreep de theatrale kant, ook de pijn die ze misschien vanbinnen droeg en haar hele geschiedenis die we opbouwden. Het was belangrijk voor mij dat we een echte en realistische achtergrond voor Cat bouwden.
De centrale relatie tussen Cat en Ben Reilly vonkt van verbale schermutselingen die aanvoelen als een schaakpartij op hoog niveau. Beide personages herkennen een spiegel in de ander en worden naar elkaar toe getrokken door een vergelijkbare emotionele intelligentie en humor. Li bouwde Cats achtergrond op basis van de stripverhalen, maar maakte haar realistischer met een familiegeschiedenis: haar vader, ooit bedacht als glamourcatburglar, werd een kleine dief die gevangenisstraf uitzat. Overleving dreef Cat naar optreden en charme als middelen om zich te bewegen in gevaarlijke kringen, waaronder ontmoetingen met Silvermane. Tafellezingen met Nicolas Cage zorgden meteen voor chemie; zijn intense focus spoorde Li aan om dezelfde energie te matchen en hun kenmerkende heen-en-weer-ritme te starten.
Kostuumontwerper Trayce Gigi Field leverde opvallende looks die via kleurgebruik een verhaal vertellen. Een opvallende groene jurk verandert onder ander licht in iriserend geel, blauw en oranje en past perfect bij een romantische scène met Flint Marko. De productie werd tegelijkertijd gefilmd voor een kleuren- en een zwart-witversie, waardoor voortdurend moest worden gecontroleerd hoe tinten zouden overkomen. Rode lippenstift kan op het scherm zwart worden, wat zorgvuldige paletkeuzes vereist. Li prees de setvormgeving en texturen en noemde de teleurstelling dat het publiek de volledige kleurenversie misschien zou missen, tot het besluit voor twee formaten opluchting bracht. Elk outfit signaleert subtiel Cats wisselende allianties en emotionele toestand.
In plaats van te focussen op één droomrol, houdt Li haar oeuvre liever gevarieerd en onvoorspelbaar. Ze heeft ooit de wens uitgesproken een femme fatale te spelen, en die kans kwam met Cat Hardy. Haar aanpak vermijdt het uitgebreid bespreken van toekomstige ambities en richt zich op het plezier van het wisselen van toon en genre. Het doel blijft eenvoudig: herhaling vermijden en projecten omarmen die haar bereik uitdagen in film, televisie en theater.