In veel landen zijn de lonen achtergebleven bij de constante stijging van de prijzen. Uitgaven zoals de boodschappen, brandstof, huur of hypotheek zijn een echte uitdaging geworden voor gezinnen, die zien hoe zelfs ogenschijnlijk fatsoenlijke inkomens onvoldoende zijn om zonder zorgen de maand door te komen.
Sparen is voor grote delen van de bevolking bijna onmogelijk geworden. Francesco, een 46-jarige vertaler, ervaart dit aan den lijve. In een interview met het Italiaanse medium FanPage legt hij uit dat hij zichzelf in 2010 nog in zekere mate “rijk” vond, maar dat hij zich vandaag met hetzelfde inkomen bijna arm voelt.
De professional legt uit dat zijn werk geen sociale premies, betaalde vakantiedagen of andere gebruikelijke arbeidsvoorwaarden kent. Zijn beloning hangt uitsluitend af van de hoeveelheid werk die hij verricht: hij wordt per toetsaanslag op de computer betaald.
Hoewel zijn salaris sinds 2010 niet is veranderd, zijn de kosten van alles wat daaromheen draait fors gestegen. Deze kloof heeft directe gevolgen voor zijn persoonlijke leven. “Ik zou graag een gezin stichten, en de enige reden dat ik geen kinderen heb, is mijn onvoldoende inkomen”, stelt hij.
Francesco betreurt dat de verwachtingen over de banen van de toekomst niet zijn uitgekomen. Volgens hem zijn deze posities een val: lage inkomsten, geen bescherming en geen mogelijkheid tot salarisverhoging.
Ik zie om me heen alleen een paar bevoorrechten die zonder zorgen kunnen kopen of uit eten kunnen gaan, simpelweg omdat ze veel meer verdienen dan de rest of omdat hun ouders hen onderhouden. Het lijkt erop dat het levensniveau van 90 procent van de bevolking achteruitgaat, terwijl de 10 procent steeds rijker wordt.
Zijn getuigenis weerspiegelt een realiteit die veel mensen delen: het geleidelijke verlies van de mogelijkheid om een stabiel levensniveau te behouden, ondanks een vaste baan.