Zeven maanden na het begin van het conflict met de Verenigde Staten staat Iran onder toenemende economische en militaire druk die de veerkracht van de Islamitische Republiek op de proef stelt.
De inflatie is opgelopen tot bijna 90 procent, terwijl een Amerikaanse blokkade het laden van ruwe olie op tankers voor het eerst sinds het begin van de gevechten heeft stilgelegd. Olieleveringen via de Straat van Hormuz herstellen zich ondanks Iraanse dreigementen en president Donald Trump stuurt nog een vliegdekschip met 10.000 matrozen en mariniers naar de regio.
Deze combinatie dwingt de Iraanse leiders tot een scherpe keuze: concessies doen om de diplomatie te hervatten of het conflict opvoeren dat de binnenlandse economie al hard treft. Trump ondervindt ook beperkingen thuis, waar olieprijzen rond de 100 dollar per vat de brandstofkosten voor Amerikaanse consumenten opdrijven in aanloop naar de tussentijdse verkiezingen in november.
Iedereen heeft een breekpunt en Iran vormt daarop geen uitzondering.
Al-Saif wees op het recente Iraanse voorstel voor een zeven dagen durend bestand en berichten dat minister van Buitenlandse Zaken Abbas Araghchi het herstel van de toegang voor nucleaire inspecteurs heeft geopperd. Hij merkte op dat de druk kan leiden tot concessies of een preventieve aanval.
Een hoge functionaris in Teheran zei anoniem dat het land zich aanpast aan de pijn en zich voorbereidt op een mogelijk grotere Amerikaanse bombardementscampagne, terwijl het de capaciteit behoudt om te reageren. Het belangrijkste resterende pressiemiddel van Iran is de dreiging de Straat van Hormuz af te sluiten, wat de wereldwijde energieprijzen zou opdrijven en politieke kosten zou opleveren voor Trump.
Dat pressiemiddel brokkelt af. Saoedische ruwe olie-export steeg in september scherp naar ongeveer 6,1 miljoen vaten per dag, tegen 3,4 miljoen de maand ervoor, volgens tankerdata van Bloomberg. JPMorgan schat dat de ruwe olie-export uit het Midden-Oosten is hersteld tot 17,5 miljoen vaten per dag, of 98 procent van het niveau van voor de oorlog.
Regionale defensiefunctionarissen geven tegenstrijdige beoordelingen. Sommigen stellen dat Iran nog steeds substantiële controle over de zeestraat uitoefent, terwijl anderen herhaalde aanvallen op tankers zien als bewijs dat die greep afneemt.
De rial heeft de afgelopen twee maanden ongeveer 25 procent van zijn waarde verloren ten opzichte van de dollar, waardoor de kosten van import stijgen. In september werd er geen Iraanse ruwe olie op tankers geladen, waardoor een cruciale inkomstenbron wegviel. Beperkte voorraden bereiken nog Chinese raffinaderijen vanuit drijvende opslag, maar die reserves zijn eindig.
Nieuwe Amerikaanse sancties die op 1 oktober werden opgelegd, richtten zich op de grootste Iraanse autofabrikanten en enkele spoorwegbedrijven. Eerdere luchtvaartbeperkingen verstoren al vluchten naar de Verenigde Arabische Emiraten, Irak, Turkije en Oman.
Trump heeft aangegeven open te staan voor zwaardere aanvallen na de tussentijdse verkiezingen van 3 november. Het Pentagon stuurt de USS Theodore Roosevelt en extra troepen, waardoor er mogelijk voor het eerst sinds de Irak-oorlog van 2003 drie Amerikaanse carrier strike groups in de regio aanwezig zijn.
De VS spiegelen de aanpak van Iran: bereid om een deal te sluiten of terug te keren naar actieve gevechten. Maar als beide partijen niet toegeven en het niet eens worden over de volgorde en duidelijke concessies, is een terugkeer naar oorlog onvermijdelijk.
Iraanse functionarissen zien weinig kans op een akkoord voor de tussentijdse verkiezingen en rekenen op mogelijke escalatie daarna. De Islamitische Revolutionaire Garde heeft een onmiddellijke en pijnlijke reactie beloofd op elke agressie van de VS of Israël.