In Kefi keren drie vervreemde zussen terug naar hun ouderlijk huis op het Japanse platteland na de dood van hun vader. Wat begint als een realistisch verhaal over gedeeld verlies, groeit al snel uit tot een caleidoscopische reis vol buitenaardse wezens, experimentele drugs, dinosauriërs en veel junkfood.
Kisin Saito maakt zijn regiedebuut met een film die put uit zijn eigen ervaring met het verlies van zijn vader in 2024. Het resultaat is een verhaal in vier hoofdstukken, getiteld Human, Triangle, Punishment en Reunion, dat de zussen volgt gedurende één dag tot aan hun hereniging.
Asumi, gespeeld door Riho Takada, woont alleen in het voorouderlijk huis van de familie in de prefectuur Fukui. Haar vrijgevochten oudere zus Kyo, vertolkt door Mari Iriki, sluit zich aan bij zilveren aliens die hunkeren naar Amerikaanse cheeseburgers. De jongere zus Kino, gespeeld door Konatsu Kato, arriveert met haar vriend Kai.
Kyo gebruikt een drug genaamd Kefi om van lichaam te wisselen met haar partners en mannelijke ervaringen te observeren. Ondertussen zoekt Kai zelfontplooiing in een afgelegen kliniek die het familiehuis blijkt te zijn, waar Asumi als counselor werkt. Een gedeelde droomsequentie en de verschijning van een woeste jonge vrouw genaamd Rin voegen extra lagen van chaos toe.
Het verhaal maakt ook een uitstapje naar de wereld van traditioneel washipapier maken en bevat ontmoetingen met prehistorische fossielen in een regio die bekendstaat om historische tempels. Saito werkte eerder als cameraman en de film profiteert van de weelderige beelden van Sigma Sudo die schakelen tussen levendige kleur en streng zwart-wit.
Terwijl de toon wisselt van surrealistische komedie naar romantisch drama, bereikt het verhaal uiteindelijk een moment van echte verbondenheid tussen de zussen. Met een eclectische elektronische soundtrack kondigt Kefi Saito aan als een gedurfde nieuwe stem wiens technische beheersing en visuele ambitie opvallen, ook als het plot zich bewust losjes aanvoelt.