Judith Godrèche's eerste film als regisseur, 'A Girl's Life', legt opvallende verbanden tussen het eigen verleden van de actrice en het verhaal van een tiener die haar seksuele ontwaking beleeft in het Frankrijk van de jaren vijftig. De film bewerkt Annie Ernaux' autobiografische roman en heeft Godrèche's dochter Tess Barthélemy in de hoofdrol, wat resulteert in een intens persoonlijk portret dat ook bredere patronen van gendergerelateerd geweld blootlegt.
Barthélemy brengt een stralende aanwezigheid op het scherm die doet denken aan het doorbraakoptreden van haar moeder als tiener in Jacques Doillons film 'The Disenchanted' uit 1990. Wie bekend is met Godrèche's carrière, zal de visuele parallellen meteen opmerken. Deze echo's krijgen extra gewicht door de publieke beschuldigingen van seksueel misbruik die de regisseur heeft geuit tegen Doillon en Benoît Jacquot, en door haar prominente rol in de Franse #MeToo-beweging.
Het verhaal volgt de 17-jarige Annie tijdens de zomer van 1958. Geïnterpreteerd door Barthélemy, is het beschutte meisje met dikke brillenglazen en een zoetekauw die droomt van ontsnapping aan haar katholieke opvoeding in een provinciestadje. Ze arriveert bij een trainingskamp voor leidinggevenden in de hoop haar ware gemeenschap te vinden, maar stuit in plaats daarvan op een groep vijandige leeftijdsgenoten die haar onschuld bespotten.
De populairste jongen, bijgenaamd H en gespeeld door Victor Bonnel, richt zich al snel op de nieuwkomer. Hun eerste seksuele ontmoeting ontvouwt zich in een directe, bijna zwijgende sequentie die elke romantische glans wegneemt. Annie is zich op dat moment niet bewust van de mishandeling en ziet het veeleer als een noodzakelijke stap om erbij te horen.
Cinematograaf Joachim Philippe houdt de camera voortdurend strak gericht op Annie's gezicht tijdens de dronken feesten en heimelijke ontmoetingen. Vroege scènes maken gebruik van slow motion en neonverlichting om romantiek te suggereren, voordat de toon omslaat naar iets donkerders en onheilspellenders. Een terugkerend shot van een kale gloeilamp die boven het stel bungelt, benadrukt het klinische ongemak van deze ontmoetingen.
Meerdere recente projecten putten uit het werk van Ernaux, waaronder Danielle Arbids 'Simple Passion' en de documentaire 'The Super 8 Years'. Audrey Diwans film 'Happening' uit 2021, die de Gouden Leeuw won in Venetië, beslaat gebeurtenissen enkele jaren later in Ernaux' tijdlijn. Godrèche's versie plaatst haar jongere hoofdpersoon in een vergelijkbare positie om de langetermijneffecten van vroeg trauma te onderzoeken.
Barthélemy maakt een overtuigende overgang van een gevatte maar onhandige buitenstaander naar een meer beschadigde en misleide jonge vrouw. Haar spel roept echo's op van zowel Taylor Dearden als een jonge Winona Ryder. De film bevat ook bijrollen van Guslagie Malanda en Maïwène Barthélemy, al verdwijnen sommige van deze personages zonder volledige afronding uit het verhaal.
Godrèche onderzoekt de masochistische patronen die veel voorkomen in heteroseksuele relaties uit Ernaux' tijd met oprechte empathie. Het script toont Annie zowel als slachtoffer van groepsdruk als iemand die schadelijke fantasieën over romantiek en acceptatie internaliseert. Een slotsequentie die de gebeurtenissen plaatst binnen Ernaux' latere carrière en de feministische vooruitgang van de daaropvolgende decennia voelt enigszins geforceerd, maar biedt toch een noodzakelijke noot van hoop.