Johnnie Burn put eigen hyperacusis-strijd in geluid van 'Tuner'

Oscarwinnaar onthult hoe zijn gehoorproblemen de intieme audiowereld van de thriller vormden

Johnnie Burn, de Oscarwinnende geluidontwerper bekend van zijn werk aan “Hamnet” en “The Zone of Interest,” heeft Daniel Roher’s aankomende film “Tuner” beschreven als een van zijn meest persoonlijke projecten.

In de thriller speelt Leo Woodall Niki, een getalenteerde pianostemmer wiens scherpe gehoor zowel een professioneel voordeel als een persoonlijke last is. De aandoening trekt hem in een gevaarlijk circuit van dieven terwijl hij een romance nastreeft met componiste Ruthie, gespeeld door Havana Rose Liu. Roher, een Oscarwinnende documentairemaker, plaatst hyperacusis, een zeldzame auditieve stoornis, centraal in het verhaal.

Burns eigen ervaring met versterkt gehoor

Burn vertelde aan Variety dat hij in zijn late tienerjaren een milde vorm van hyperacusis doormaakte na een explosie die hem tijdelijk doof maakte. “Mensen die er chronisch aan lijden, maken een verwoestende ervaring door waarbij herstel of naar buiten gaan onmogelijk lijkt,” herinnerde hij zich. “Ik had deze situatie waarbij ik een explosie meemaakte en ongeveer twintig minuten volledig doof was. Toen mijn gehoor terugkwam, had ik hyperacusis en extreme gevoeligheid voor alledaagse geluiden.”

Toen het script arriveerde, herkende Burn de aandoening meteen. Hij begon uitgebreid onderzoek om het sonische perspectief van iemand met hyperacusis vast te leggen.

De wereld vanuit de oren opnemen

Burn plaatste microfoons in zijn eigen gehoorgangen en nam zijn dagelijkse routine op. Bij het afspelen bleek hoe gewone geluiden, zoals een pan die in de vaatwasser valt of water uit een douchekraan, plotseling de waarneming kunnen overheersen wanneer de hersenen ze niet langer filteren.

De aanpak hielp hem Niki’s ervaring voor het publiek te vertalen. Burn creëerde verschillende audiolagen, waaronder een ongefilterde point-of-view-track en een andere die de bescherming van oordoppen simuleert. In een scène staat Niki stil bij een stoplicht terwijl een motor naast hem stopt, wat de plotselinge intensiteit van omgevingsgeluiden illustreert.

Fijn afstemmen van de Dolby Atmos-ervaring

Burn en Roher besteedden veel tijd aan de Dolby-mix en pasten elk detail aan. “De verschillende gezichtspunten van Niki’s gehoor waren fundamenteel voor het al dan niet slagen van de film,” merkte Burn op. “Ik geloof dat we dat hebben opgelost. De Dolby Atmos-mix was een verdere ontwikkeling daarvan omdat we daardoor het geluid grotendeels op veel groter volume om ons heen konden laten klinken.”

Het doel was dat het publiek het samen met hem ervaart, wat natuurlijk bij hyperacusis het geval is. Het is niet zoals doofheid of zoiets. Het is een situatie waarin alledaagse geluiden gevaarlijk hard voor je kunnen worden.

— Johnnie Burn, Interview met Variety

Tags bij dit artikel