Britse filmmaker Joanna Hogg heeft de week doorgebracht als voorzitter van de jury voor de Feature Narrative Competition op de negende editie van het Egyptische El Gouna Film Festival. In gesprek met Variety onthulde ze een bewuste strategie voor het benaderen van de films in competitie.
Hogg geeft de voorkeur aan vertoningen met minimale voorafgaande informatie. Ze vermijdt zelfs een basis-synopsis zodat ze elk werk zonder vooroordelen kan benaderen.
I prefer to go in with no criteria and a very open mind. I am looking for something that moves me, but it also can be something that strikes me in a particular way. It doesn’t have to reduce me to tears, but just something that’s maybe got a clarity about it, a feeling that the filmmaker has ideas and a vision.
De competitielijst omvat debuterende en ervaren regisseurs, meerdere genres en verhalen uit verschillende regio’s. Hogg zegt dat de variatie haar een sterk gevoel van beweging heeft gegeven, ondanks dat ze op één plek bleef.
Dit is haar eerste reis naar Egypte. Als buitenstaander naast juryleden uit Egypte, Irak en Turkije heeft ze de uitwisseling van perspectieven waardevol en inspirerend gevonden.
Listening to their perspectives has whetted my appetite to discover films, actually not just from Egypt, but the Middle East in general.
Hogg arriveerde op het festival na een lange periode die vrijwel uitsluitend aan haar eigen schrijven was gewijd. Ze had in die tijd geen films gekeken en in plaats daarvan veel gelezen.
De pauze van de cinema maakte haar extra ontvankelijk voor de inzendingen in El Gouna.
Hogg werkt momenteel aan haar volgende project en zet daarmee haar verkenning van de grens tussen geleefde gebeurtenissen en cinematografische fictie voort. Haar eerdere werken, waaronder The Souvenir, The Souvenir Part II en The Eternal Daughter, putten sterk uit haar eigen leven.
Ze merkt op dat elk nieuw verhaal opnieuw beginnen vereist, wat ze als lonend ervaart in plaats van repetitief.
Na haar afstuderen aan de filmschool werkte Hogg in de televisie omdat het moeilijk bleek financiering te vinden voor een speelfilmdebuut. De ervaring beviel haar niet.
Een moment tijdens een televisierepetitie maakte haar besluit om persoonlijke verhalen na te streven definitief. Later kreeg ze cruciale aanmoediging van producer Barbara Stone, die haar aanspoorde een speelfilm te maken in plaats van een korte film. Dat advies leidde tot haar debuut Unrelated uit 2007.
De professionele relatie van Hogg met Tilda Swinton begon met haar afstudeerfilm Caprice uit 1986. Hun wegen kwamen later opnieuw samen bij de Souvenir-films en The Eternal Daughter.
We talk about this sometimes and we said, ‘Well, actually, maybe it’s not a bad thing. We both developed our own way first.’ Then when we came together with ‘The Souvenir,’ which was many years later, it was such a pleasure.
Na afloop van het festival verwacht Hogg een periode van aanpassing voordat ze haar werk aan de nieuwe film hervat. Ze wil de recente vertoningen eerst laten bezinken voordat ze weer in haar eigen verhaal duikt.