Arnold Schwarzenegger definieerde de rol van Conan the Barbarian voor veel kijkers met zijn optreden uit 1982. Toch biedt de remake uit 2011 met Jason Momoa een eigen sterke visie op het personage die beter is verouderd dan de aanvankelijke ontvangst suggereerde.

Momoa onthult dat studio-interventie zijn visie verpestte

Meer dan tien jaar na de release deelde Jason Momoa openhartige gedachten over het project. Hij beschreef de ervaring als een van zijn beste op de set, maar merkte op dat studio-aanpassingen het eindresultaat ver verwijderd maakten van wat hij had bedoeld. In een interview met British GQ stelde hij dat de film een grote bende werd nadat die was overgenomen, ondanks het sterke werk van de regisseur en de crew.

Momoa vangt de geest van Howards originele creatie

De acteur bracht de juiste mix van fysieke aanwezigheid en intelligentie in de rol. Zijn donkere haar, gespierde bouw en scherpe humor sloten nauw aan bij Robert E. Howards beschrijving van de barbaar. Veel waarnemers vonden zijn interpretatie natuurlijker dan de op schilderijen geïnspireerde look die Schwarzeneggers versie vormgaf.

Schurken zorgen voor overdreven dreiging

Stephen Lang en Rose McGowan leverden memorabele tegenstanders als Khalar Zym en zijn tovenaresdochter Marique. Hun grotere-dan-leven-optredens vulden het scherm met energie. McGowans opvallende make-up, ongebruikelijke kapsel en gouden klauwen creëerden een opvallend visueel effect dat haar scènes extra memorabel maakte.

Actiescènes springen eruit door praktisch stuntwerk

Regisseur Marcus Nispel richtte zich op echte sets en choreografie in plaats van zwaar green-screenwerk. Pre-John Wick-stuntcoördinator David Leitch verzorgde de gevechtssequenties, die gekenmerkt werden door duidelijke ruimtelijke oriëntatie en grafisch geweld zonder verzachting voor een jonger publiek. De film werd grotendeels in Bulgarije opgenomen, waar praktische locaties diepte gaven aan dorpsaanvallen en grote setstukken zoals een door olifanten getrokken landschiip.

De 113 minuten durende film houdt een vlot tempo aan met veel bloed en spektakel. Fans van zwaard-en-tovenarij die in 2026 op zoek zijn naar een luid, visueel spektakel, zullen veel te genieten hebben van deze ondergewaardeerde film.