James Gray belde Scarlett Johansson direct na de première van zijn nieuwe film Paper Tiger op het Filmfestival van Cannes, maar kreeg voicemail tijdens een zes minuten durende staande ovatie in het Grand Théâtre Lumière. Het moment werd een onverwachte komische highlight toen Gray de gemiste oproep afdeed voor een vol auditorium.
Gray ging tijdens de persconferentie op zondag direct in op het incident. Hij zei dat hij Johansson recht wilde doen en gaf toe dat hij haar niet had gewaarschuwd voor het gesprek. De regisseur voegde eraan toe dat hij gewoon hoopte dat het geluk hem zou zijn toegedaan terwijl zij aan een ander project in New York werkte.
Johansson, een van de grootste sterren van dit festival, sloeg het evenement over omdat ze momenteel de reboot van The Exorcist aan het filmen is. Fans buiten het Palais toonden teleurstelling, maar de afwezigheid deed niets af aan de buzz rond de vertoning.
Toen ze hoorde van de poging tot contact, stuurde Johansson een notitie die Gray aan het begin van de persconferentie voorlas. Ze beschreef het werken met Gray en de cast als een van de grote geneugten van haar carrière.
Cinema has this rare and remarkable power to connect us to one another through a shared experience. That collective empathy is something we could certainly use more of right now, and my hope is that by making movies like this one, we can feel even for a couple of hours in the dark a part of the shared human experience.
De film volgt twee broers, gespeeld door Adam Driver en Miles Teller, die in botsing komen met Russische gangsters in het Brighton Beach van de jaren 80, de Gowanus-wijk in Brooklyn en Great Neck op Long Island. Johansson verschijnt in een blonde pruik en bril met een dik Long Island-accent als de vrouw van Teller, wiens familie verstrikt raakt in gevaarlijke plannen.
Gray legde zijn keuze voor de jaren 80 uit door terug te denken aan een reis naar de voormalige Sovjet-Unie in 1984. Hij beschreef hoe de markt in die regio en later in China dominant werd, wat volgens hem de menselijke integriteit schaadde. Gray benadrukte dat die periode het begin markeerde van het behandelen van de markt als God en verbond dit met de transactionele politiek van vandaag, zonder socialistische systemen te omarmen.
De cast bleef grotendeels weg van politieke debatten. Op vragen over claims in Lena Dunhams memoires over zijn gedrag op de set van Girls gaf Driver geen commentaar en grapte dat hij alles bewaarde voor zijn eigen boek. Later voegde hij eraan toe dat hij geen idee had waar de journalist op doelde.
Teller herinnerde zich het filmen tijdens een verzengende hittegolf in New York met weinig schaduw. Driver vertelde over het opnemen van een sleutelscène met een achtervolging in het riet bij LaGuardia Airport tijdens een onweersbui, waardoor de productie elk halfuur moest pauzeren.
De persconferentie werd luchtiger toen de acteurs praatten over hun samenwerking. Teller merkte op dat Driver langer is. Driver bevestigde zijn lengte van één meter drieënnegentig en noemde uitdagingen met deuropeningen en schoenen. Teller, die zichzelf omschreef als één meter vijfentachtig en 86 kilo, zei dat zijn hand klein aanvoelde tijdens hun eerste handdruk.
Teller vroeg Driver of hij zich herinnerde dat hij hem bijna naar het ziekenhuis had gestuurd tijdens een scène. Driver zei van niet en stelde voor het onderwerp te laten rusten. Teller onthulde toen dat hij nog steeds een litteken draagt, wat tot gelach leidde voordat het gesprek verderging.