- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - PS3 nieuws
    - Xbox One nieuws
    - Xbox 360 nieuws
- Hardware nieuws

De regisseur put uit ware verhalen over uitbuiting op Spaanse boerderijen om een fictief drama te maken dat draait om moed en verbrijzelde dromen

Laila Marrakchi, de in Parijs gevestigde filmmaker geboren in Casablanca, keert terug naar het Filmfestival van Cannes met een aangrijpend nieuw project dat de harde realiteit belicht waarmee Marokkaanse seizoensarbeiders worden geconfronteerd.

Regisseur richt lens op uitbuiting in Zuid-Spanje

Haar nieuwste speelfilm, getiteld Strawberries, wordt vertoond in Un Certain Regard en volgt een groep Marokkaanse vrouwen die zijn ingehuurd om aardbeien te plukken op boerderijen in Andalusië. Het verhaal draait om hun beslissing om misbruikende bazen aan te pakken te midden van slechte leefomstandigheden en intimidatie die verder gaat dan economische druk en seksueel wangedrag omvat.

Marrakchi verkende eerder de elitekringen van Marokko in films als Marock, dat in 2005 in première ging op Cannes, en Rock the Casbah uit 2013. Later regisseerde ze afleveringen voor Netflix' The Eddy en Franse series waaronder The Bureau voordat ze haar aandacht richtte op dit op waarheid geïnspireerde verhaal over vrouwen met een lager inkomen die een betere toekomst voor hun families zoeken.

Verhaal ontspringt aan journalistieke opdracht in Andalusië

Het project begon toen een goede vriendin, een journaliste die het onderwerp voor The New York Times moest verslaan, details deelde over een vrouw genaamd Hasna die haar familie in Marokko verliet om te werken op een aardbeienboerderij. Marrakchi ging met haar vriendin mee op reis naar Huelva in Zuid-Spanje, waar ze verschillende pluksters ontmoette en diep geroerd raakte door hun vastberadenheid.

Ze zag deze moeders als krachtige figuren die geen formele vaardigheden bezaten, maar wel opmerkelijke kracht en moed toonden. Het verhaal benadrukt hun streven naar financiële stabiliteit thuis, dat echter uitmondt in onmenselijke behandeling die hun veerkracht op de proef stelt.

Fictieve aanpak biedt creatieve afstand tot echte gebeurtenissen

Hoewel Marrakchi de betrokken personen persoonlijk ontmoette, koos ze ervoor het materiaal als fictie te ontwikkelen in plaats van als documentaire. Samen met scenarioschrijfster Delphine Agut nam het team afstand van de directe waarnemingen en voegde verbeelding toe om thema's als hoop en desillusie te verkennen.

In de film ziet Hasna haar reis naar Spanje als een tweede kans en een pad naar een geïdealiseerde toekomst. Het verhaal onderzoekt uiteindelijk hoe dat beeld van kansen bezwijkt onder de werkelijkheid.

Actrice Nisrin Erradi brengt kracht in de hoofdrol

Voor de centrale rol van Hasna koos Marrakchi voor de gevestigde actrice Nisrin Erradi nadat ze het idee om echte boerderijarbeidsters te casten had overwogen maar uiteindelijk verworpen. Ze noemde de zware verantwoordelijkheid van het betrekken van niet-professionals en gaf de voorkeur aan actrices die zich volledig konden wijden aan het fictieve verhaal.

Erradi's eerdere optredens in Everybody Loves Touda en Adam overtuigden de regisseur dat ze de veerkrachtige geest van de rol belichaamde.

Productie ondervindt uitdagingen tijdens locatieonderzoek

Het scouten van echte boerderijen in Spanje bleek lastig door de bestaande media-aandacht voor arbeidsmisstanden in de regio. Marrakchi merkte op dat de lokale bevolking argwanend werd bij camera's, waardoor het team besloot de kassequenties in Marokko op te nemen.

Ze zijn allemaal moeders en ze laten hun families achter en gaan naar Spanje voor geld, in de hoop op een beter leven in Marokko na dit werk te hebben gedaan. Voor mij was het het feit dat deze vrouwen zo sterk, zo capabel, zo moedig zijn.