- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De making-of film, voltooid als eerbetoon na Eleanors overlijden in 2024, onthult familiedynamiek en de totstandkoming van het historische drama uit 2006.

Het documentaire Making Marie Antoinette gaat in première op het Telluride Film Festival en is essentieel kijkvoer voor liefhebbers van Sofia Coppola's speelfilm uit 2006. De originele film, met zijn levendige kleurenpalet, new romantic-invloeden en gedurfde historische vrijheden, kreeg gemengde reacties op Cannes maar heeft in de loop der jaren meer waardering gekregen.

Een moeder-dochter samenwerking over meerdere decennia

Eleanor Coppola filmde 80 uur aan beeldmateriaal op de set van het derde speelfilm van haar dochter. Veel van het materiaal bleef ongebruikt na de eerste marketingcampagne. Tijdens de lockdown in 2020 begonnen moeder en dochter de archieven door te nemen. Na het overlijden van Eleanor in 2024 rondde Sofia het project af als een herinnering, waarbij ze haar moeder als enige regisseur vermeldde en zelf als producent optrad.

De resulterende film mist het dramatische gewicht van Eleanors eerdere werk Hearts of Darkness, maar barst van de periode-details zoals weelderige gebakjes, kleine hondjes en luxueuze kostuums. Eleanor genoot unieke toegang als zowel Sofia's moeder als tante van castlid Jason Schwartzman, waardoor ze de druk van een productie van 40 miljoen dollar van dichtbij kon observeren.

Persoonlijke reflecties en inzichten van de set komen naar voren

Actrice Diane Lane verzorgt de voice-over voor Eleanors dagboekaantekeningen van de opnames. Vroege sequenties tonen Eleanor die haar eigen reflectie in spiegels in Versailles filmt, wat haar rol als observator benadrukt. De beelden belichten alledaagse en amusante momenten, zoals figuranten die zich klaarmaken in lange gangen of moderne sneakers die onder historische jurken uit piepen.

Eleanor beschrijft de hechte maar soms gespannen band tussen moeder en dochter. Ze merkt op dat Sofia's vroege films vaak draaiden om geïsoleerde, welgestelde jonge vrouwen, een opmerking die een subtiele reactie van de regisseur uitlokt. Een andere sequentie toont Sofia die Kirsten Dunst adviseert over een scène met koninklijk protocol en parallellen trekt met haar eigen ervaringen in het uitoefenen van creatieve controle.

Creatieve botsingen en blijvende invloed uitgelicht

Sofia beschrijft hoe ze zich verzette tegen suggesties om het mannelijke perspectief in het verhaal uit te breiden, waaronder input van haar vader Francis Ford Coppola tijdens de scriptontwikkeling en van cameraman Lance Acord bij specifieke shots. De documentaire toont de lichtere kant van de productie via de capriolen van de cast tussen de takes door en het minutieuze werk van kostuumontwerper Milena Canonero aan tientallen jurken.

Tegen het einde van de opnames lijkt Sofia uitgeput, maar ze reflecteert dat ze kleinere toekomstige projecten prefereert en zweert geen historische drama's meer te maken. Kijkers die bekend zijn met haar latere werken zoals The Beguiled en Priscilla zullen herkennen hoe ze die kenmerkende aanpak uiteindelijk in volgende films heeft omgezet. De documentaire legt zowel moeder als dochter vast op hun meest observante en creatieve moment.