Finse filmmaker Ilja Rautsi geeft een bloeddorstige draai aan de feestdagen in zijn speelfilmdebuut Red Snow. De horrorcomedy volgt tiener Johanna, die fantaseert over een glinsterende vampierprins à la Twilight, maar in plaats daarvan Martti ontmoet: een kalende, bierbuikige 49-jarige bloedzuiger die een kerstkostuum aantrekt om huizen binnen te dringen en hele families op te peuzelen.
Johanna raakt al snel verstrikt in een nachtmerrie vol verouderde mannelijke toxiciteit, familietrauma en feestelijk geweld. Salesagent Charades heeft de film in handen, geproduceerd door Bufo, Allfilm en Hobab.
Rautsi erkent dat het mengen van vampierlore met de kerstman, inclusief de seksuele ondertoon, sommige kijkers heeft geschokt. "Het kan mensen verontrusten, maar het is geen verontrustende film," zei hij. "Het speelt zich af in een absurde, schandalige wereld die hopelijk toelaat dat ik ermee wegkom. Dat is juist de charme: het groteske en alle wendingen in het verhaal."
Het is een gruwelijk kerstcadeau.
De regisseur benadrukt dat het verhaal ondanks het wilde uitgangspunt verankerd blijft in herkenbare gevoelens. "Dit zijn extreme personages, maar er zijn ook glimpjes van wat ze echt doormaken," legt Rautsi uit. "We hoeven niet altijd met ze mee te leven, maar we gaan mee op de rit – ondanks alle waanzin."
Volgens hem fungeert kerst als een snelkookpan van gedwongen vrolijkheid en familietwisten. "Voor mij werkt deze sappige kerstsetting als een kokende ketel," merkt Rautsi op. "We zijn er allemaal geweest. We kennen het gevoel om kerst met familie door te brengen terwijl je geacht wordt vrolijk te zijn, maar het eigenlijk ellendig is."
Na de première op Fantastic Fest en vertoningen op Sitges gaat Red Snow verder op het Tallinn Black Nights Film Festival en was de film te zien op de AFM. De cast bestaat uit Hannu-Pekka Björkman, Anni Iikkanen, Tommi Korpela, Kari Hietalahti en Marja-Liisa Nguyen.
Bekend van shorts als "Helsinki Mansplaining Massacre" en "The Night of the Living Dicks" schreef Rautsi ook de scenario’s voor "Nightborn" en "Hatching". Hij noemt horror zijn comfortzone omdat het angst valideert. "Een goede horrorfilm is mijn comfortzone, omdat het het innerlijke leven van iemand die bang is, bevestigt," zei hij. "Angst is zo’n taboeonderwerp – mensen praten er niet over. Maar dan gaan we naar een horrorfilm en vieren we dat het oké is om bang te zijn."
De film weerspiegelt zijn kijk op het leven als een mix van terreur en humor. "Ik lach constant om alles waar ik bang voor ben," voegt Rautsi toe. "Het doel van de film was om uit te drukken hoe ik dingen ervaar. Je kunt iets belachelijks meemaken en dan iets moois ontdekken aan de hele situatie. Het leven kan in vijf seconden van alles tegelijk zijn."