De 39e editie van IDFA is begonnen in Amsterdam en brengt toonaangevende documentairemakers, Oscar-kandidaten en opkomende stemmen samen voor 's werelds grootste non-fictie filmfestival.
Artistiek directeur Isabel Arrate Fernandez beschreef de sfeer vlak voor de opening als hectisch, met de laatste voorbereidingen voor de competities en het industrieprogramma die veel opwinding veroorzaken.
White Tiger Column krijgt de openingsavond op vrijdag. Onder regie van Robert Mentov, Dwight Jantzi en Bryan Dickie toont de wereldpremière het verzet tegen het door het leger gedomineerde regime in Myanmar. De festivalorganisatie noemt het een treffend voorbeeld van documentairecinema dat een ontroerend portret schetst van een dappere generatie.
De film draait in de internationale competitie naast inzendingen uit Marokko, Madagaskar, Burkina Faso, Brazilië, Frankrijk, Duitsland, Georgië en andere landen. An Incomplete Day in the History of Georgia 10.06.93 van Salomé Jashi kijkt terug op een cruciaal moment in 1993, toen Georgië, net onafhankelijk van de Sovjet-Unie, overwoog de Russische roebel te vervangen.
Een dertiental films is te zien in de Envision-sectie, die films met gedurfde stilistische benaderingen belicht. Arrate Fernandez benadrukt dat beide competities even zwaar wegen en dat Envision specifiek filmmakers zoekt die de conventies van de documentaire uitdagen en de vorm verder ontwikkelen.
Ragazzi al fiume volgt drie jonge Afghaanse immigranten in Zwitserland en groeit uit tot een observerend portret van isolatie, verlies en de wens naar een vreedzame toekomst. The Black Box Is Orange van Yuula Benivolski verkent de Israëlische stad Shlomi, gebouwd op grond van het verwoeste Palestijnse dorp Al-Bassa.
Meer dan 250 films zijn te zien in alle secties. Tot de voornaamste Oscar-kandidaten behoren To Hold a Mountain, de Sundance-winnaar van Biljana Tutorov en Petar Glomazić; Once Upon a Time in Harlem van David Greaves; Musk van Alex Gibney; Closure van Michał Marczak; en You Can See Everything, de kaskraker over Elizabeth Holmes van Nathan Fielder en Lance Oppenheim.
Arrate Fernandez merkte op dat de belangstelling voor You Can See Everything enorm is, met snel uitverkochte voorstellingen en veel aandacht.
Voor het eerst vroeg IDFA filmmakers aan te geven of ze AI hadden gebruikt in hun producties. Arrate Fernandez legde uit dat deze stap het team helpt de keuzes tijdens de productie te begrijpen en bijdraagt aan bredere discussies in de sector over aanvaardbaar gebruik van de technologie.
Twee panels over AI maken deel uit van een uitgebreid industrieprogramma. Een aparte discussie getiteld Fighting Back – Cinema as an act of resistance? omvat een presentatie van Oscar-winnares Laura Poitras van haar korte film They’re Here.
Arrate Fernandez is bezig aan haar tweede jaar als artistiek directeur. Het festival beoordeelt films en projecten uit landen met mensenrechtenproblemen per geval, waarbij onafhankelijkheid wordt getoetst via credits en financiers, terwijl artistieke evaluatie het belangrijkste criterium blijft.
You Can See Everything en andere titels trekken veel belangstelling van stemgerechtigden uit de documentaireafdeling van de Academy die het evenement regelmatig bezoeken.
In een wereld waarin verhalen worden gevormd door beslissers, AI, algoritmes en cijfers, vind ik het belangrijk om deze ruimtes te koesteren.