Hoe Thor: Ragnarok de Noorse godenserie van Marvel weer op de rails zette

Taika Waititi's hit uit 2017 bracht humor, karakterontwikkeling en een frisse start voor de moeizame Thor-franchise.

In ruim twee decennia heeft Marvel tientallen films gemaakt met helden van allerlei pluimage die superkrachten verwerven, gevatte oneliners afvuren en tegen schurken vechten. Terwijl figuren als Captain America, Spider-Man en Scarlet Witch met wisselend succes grote verhaallijnen hebben gedragen, kende de Thor-solofilms het meest grillige verloop.

Thor kende herhaaldelijk tegenslagen voor de doorbraak

De eerste twee Thor-films kregen middelmatige recensies en publieksreacties. Een zwak openingsdeel werd gevolgd door een weinig inspirerend vervolg, en het vierde deel bleek later grotendeels onkijkbaar. Tegen die achtergrond verraste de release van Thor: Ragnarok in 2017 de kijkers door zowel oprecht grappig als een van de sterkste films in het hele Marvel-aanbod te zijn.

Onder regie van Taika Waititi voelt de film bijna tien jaar later nog steeds als een keerpunt dat een wankelende franchise redde en Thor de reset gaf die hij nodig had.

Ragnarok leverde humor en emotionele diepgang

Het verhaal begint met de vuurdemon Surtur die Thor (Chris Hemsworth) gevangenneemt en waarschuwt voor de naderende apocalyps. Thor ontdekt dat zijn vader Odin (Anthony Hopkins) uit Asgard is verdwenen. Nadat hij de dreiging ogenschijnlijk heeft gestopt, keert Thor terug naar huis en ontdekt dat zijn broer Loki (Tom Hiddleston) Odin imiteert. De broers vinden hun vader in Noorwegen, waar Odin onthult dat hij stervende is en dat hun zus Hela (Cate Blanchett) binnenkort vrijkomt om Asgard over te nemen.

Hela vernietigt Thors hamer bij haar aankomst en stuurt hem en Loki naar de vuilnisplaneet Sakaar. Daar belandt Thor in een gladiatorenarena die wordt gerund door de Grandmaster (Jeff Goldblum) en moet hij het opnemen tegen de Hulk. Om zijn thuis te redden moet Thor Bruce Banner (Mark Ruffalo), Loki en de voormalige Asgardiaanse krijger Valkyrie (Tessa Thompson) verzamelen voor de strijd die komt.

Marvel vond eindelijk de juiste toon voor Thor

Anders dan zijn voorgangers leunt Thor: Ragnarok op de humor die typisch is voor Marvel-producties, terwijl het sterke emotionele inzet behoudt. Thors ontwikkeling benadrukt zelfredzaamheid in plaats van afhankelijkheid van wapens of erfelijke macht. Zijn groeiende band met Loki biedt een bevredigende afsluiting van hun langlopende spanning. Levendige beelden, een overtuigend verhaal en hernieuwde personages stellen de film in staat de tekortkomingen van eerdere delen te corrigeren.

Het wegnemen van oude steunen dwong echte groei af

Het kostte drie films voordat Marvel begreep hoe Thor effectief moest worden neergezet. Het derde deel haalde symbolisch alles weg wat het personage had tegengehouden. Metgezellen werden verwijderd, Odin werd gedood, Mjolnir werd vernietigd en Thors haar werd afgeknipt. Deze veranderingen zorgden voor een letterlijke en figuurlijke wedergeboorte die echte ontwikkeling afdwong.

Niet langer in staat om te leunen op status of zijn kenmerkende wapen, moest Thor nieuwe allianties smeden en strategieën bedenken op een onbekende wereld. De obstakels vroegen om meer dan pure kracht en onthulden een kwetsbaardere en herkenbaardere kant van de held. Deze aanpak bleek de slimste keuze voor de serie.

Onder de vele Marvel-releases onderscheidt Thor: Ragnarok zich door het personage succesvol te kantelen en het publiek nieuwe redenen te geven om in zijn verhaal te investeren. De film toonde aan dat zelfs een franchise met een geschiedenis van misstappen een impactvolle film kan opleveren wanneer de juiste elementen samenkomen.