Hoe Permanent Vacation van Aerosmith hun dramatische comeback in de jaren tachtig ontketende

Het album uit 1987 dat de band redde van de ondergang en hun grootste tijdperk inluidde

Halverwege de jaren tachtig was Aerosmith ver verwijderd van hun hoogtepunt in de jaren zeventig. De rockers uit Boston, ooit bekend van hits als "Sweet Emotion" en "Walk This Way", kregen te maken met geannuleerde optredens, matige verkoopcijfers en interne chaos door zwaar drugsgebruik. Een hereniging van de originele bezetting bood hoop, vooral nadat de rapversie van "Walk This Way" van Run-D.M.C. nieuwe aandacht opleverde op MTV.

Die impuls alleen kon geen langdurig succes garanderen. De band had een sterk nieuw album nodig om te voorkomen dat ze zouden wegzakken in nostalgie. Permanent Vacation, uitgebracht in augustus 1987, leverde precies dat op. De plaat leverde grote singles op zoals "Dude (Looks Like a Lady)", "Angel" en "Rag Doll", introduceerde de groep bij jongere luisteraars en legde de basis voor nog grotere albums als Pump en Get a Grip.

Decennia van excessen leidden bijna tot instorting

Aerosmith werd begin jaren zeventig opgericht en brak door met Toys in the Attic in 1975. Platina-successen brachten de gebruikelijke rocksterrenvalkuilen met zich mee. Gitarist Joe Perry vertrok in 1979 te midden van oplopende spanningen met frontman Steven Tyler. Brad Whitford volgde twee jaar later. Hun album uit 1982 zonder het tweetal, Rock in a Hard Place, slaagde er niet in het oude succes te heroveren.

Soloprojecten van Perry en Whitford liepen ook niet goed. De groep herenigde in 1984 voor de Back in the Saddle-tour, die redelijke publieksaantallen trok maar geen platencontract opleverde. De vraag bleef of fans na jaren van onrust nog geïnteresseerd waren.

Rap-samenwerking opende nieuwe deuren

Geffen Records tekende de band, maar Done with Mirrors uit 1985 onder producer Ted Templeman verkocht slecht. Redding kwam via een onverwachte samenwerking. Producer Rick Rubin bracht Tyler en Perry in contact met Run-D.M.C. voor een nieuwe versie van "Walk This Way". Het nummer bereikte de vierde plaats in de hitlijsten en zorgde voor het eerst voor veel airplay op MTV.

Dat crossover-moment was cruciaal maar tijdelijk. Zonder een succesvol vervolgalbum liep de band het risico in nostalgiecircuits terecht te komen.

Nuchterheid en externe songwriters veranderden alles

Manager Tim Collins stuurde de groep richting nuchterheid. Tyler en Perry, lang bekend als de "Toxic Twins" vanwege hun verslavingen, en de rest van de band kozen ervoor om clean te worden. Bassist Tom Hamilton merkte later op dat Permanent Vacation het eerste Aerosmith-album was dat grotendeels nuchter werd gemaakt.

Geffen-executive John Kalodner haalde songwriter Desmond Child binnen, die net successen had geboekt met Bon Jovi. Child schreef mee aan nummers als "Dude (Looks Like a Lady)" en "Angel". Canadese producer Bruce Fairbairn nam de leiding in Little Mountain Sound Studios in Vancouver en leverde een gepolijst geluid dat paste bij het poprocklandschap van die tijd.

It’s hard not to hammer away at the fact that Permanent Vacation was the first record that Aerosmith ever basically did clean. Or that we all knew this album was do-or-die.

— Tom Hamilton, bassist, Walk This Way: The Autobiography of Aerosmith

MTV-omhelzing en nieuwe fans zorgden voor blockbuster-succes

Permanent Vacation bereikte de elfde plaats in de Billboard 200 en verkocht vijf miljoen exemplaren in de Verenigde Staten. De video’s voor de singles bevatten komische verhaallijnen die een breed publiek aanspraken, waaronder een groeiend aantal vrouwelijke fans. De band kreeg goede tourposities en opende deuren voor acts als Guns N' Roses.

Niet elk nummer landde perfect. Sommige diepere tracks voelden misplaatst. Toch overschaduwden de hits eventuele zwaktes en herstelden ze het zelfvertrouwen. Aerosmith volgde met het nog sterkere Pump in 1990 en scoorde hun eerste nummer 1-album met Get a Grip in 1993.

Perry reflecteerde later op het moeilijke pad: "So what happened was we burned out and hit the ground, then we came back. But it was a really hard thing, a scary time."

Tags bij dit artikel