Het hebben van een huisdier verplicht je om zijn toekomst te plannen voor het geval de eigenaar overlijdt. In Spanje kunnen honden, katten en andere dieren niet als erfgenamen worden opgenomen of direct goederen of geld ontvangen. Er bestaan echter wel wettelijke mogelijkheden om een persoon of instelling aan te wijzen die verantwoordelijk is voor hun verzorging en om financiële middelen aan die taak te koppelen.
De econoom en advocaat gespecialiseerd in erfenissen en fiscaliteit David Jiménez licht de beschikbare opties toe voor eigenaren van gezelschapsdieren.
Jiménez verduidelijkt dat dieren geen juridische of natuurlijke persoon zijn, waardoor de Spaanse wetgeving verbiedt dat ze als erfgenamen in een testament worden opgenomen. Deze beperking staat in contrast met andere landen waar gevallen zijn geregistreerd van testamentaire bepalingen die direct huisdieren omvatten.
Ondanks deze beperking kan de eigenaar de toekomstige verzorging van het dier regelen via testamentaire bepalingen die een persoon of entiteit aanwijzen en goederen of geldbedragen aan die verantwoordelijkheid koppelen.
Een aanbevolen methode is het aanwijzen van een specifieke persoon die voor het dier zorgt en het toekennen van een geldbedrag om de kosten te dekken. Deze bepaling kan met concrete voorwaarden worden vastgelegd.
De advocaat noemt het legaat met last als nuttig instrument: de persoon ontvangt goederen of geld in ruil voor het aannemen van de verzorging van het huisdier. Komt die verplichting niet na, dan verliest hij wat hij heeft ontvangen. Jiménez illustreert het concept met een duidelijk voorbeeld: "Je krijgt een deel van mijn erfenis, op voorwaarde dat je voor mijn huisdier zorgt. Doe je dat niet, dan krijg je niets."
Een andere mogelijkheid is de opschortende voorwaarde. In dat geval ontvangt de erfgenaam of legataris bepaalde goederen pas nadat hij aan de gestelde eisen heeft voldaan, zoals het schriftelijk aannemen van de verzorging van het dier of het afsluiten van een dierenverzekering.
Jiménez raadt aan om vervangers aan te wijzen voor het geval de eerste keuze de verantwoordelijkheid afwijst. Ook is het nuttig een executeur te benoemen die toezicht houdt op de naleving van de voorwaarden in het testament.
Als het testament geen verantwoordelijke aanwijst en de eigenaar overlijdt, rust de eerste verantwoordelijkheid bij de erfgenamen. Bij een conflict of als niemand de zorg op zich neemt, kan de zaak voor de rechter komen.
Uiteindelijk moet de overheid ingrijpen als geen enkele erfgenaam of legataris de verzorging op zich neemt, om te voorkomen dat het dier wordt achtergelaten. Een gerechtelijk bewindvoerder kan de situatie beheren terwijl een geschil tussen de erfgenamen wordt opgelost.
Dieren zijn geen natuurlijke of rechtspersonen, dus ze kunnen niet als directe erfgenamen in het testament worden opgenomen