In het hart van de zomer werden twee grote dekens van schapenwol uitgespreid over een deel van de Tsanfleurongletsjer, in de Zwitserse Alpen. Wat op een kunstinstallatie lijkt, is in werkelijkheid een precies wetenschappelijk experiment: nagaan of dit natuurlijke materiaal het zomerse smelten kan vertragen.
Het project 'Keep It Wool', opgezet door de Summit Foundation samen met de Universiteit van Lausanne, ontstond uit een idee van vier masterstudenten. Zij wilden de gebruikelijke synthetische dekens vervangen door iets duurzamers en de lokale wol benutten die anders wordt weggegooid.
In juni werden twee prototypes van schapenwol van 10 bij 10 meter geplaatst, goed voor in totaal 200 vierkante meter. Daarnaast werd een identieke conventionele geotextieldeken aangebracht om de prestaties te vergelijken. De onderzoekers namen elke twee weken metingen gedurende de zomer.
De eerste gegevens toonden aan dat de wollen dekens het smelten op vrijwel dezelfde manier beperkten als de traditionele synthetische dekens. Het dikste prototype leverde zelfs iets betere resultaten op in de metingen.
In eerste instantie dacht ik dat wol niet stabiel genoeg zou zijn om de omstandigheden op een gletsjer te weerstaan.
Ook student Elliot Gaffiot, deelnemer aan het project, uitte zijn verbazing over de goede resultaten.
De dekens fungeren als fysieke barrière tegen zonnestraling en verminderen zo de warmte die het ijs bereikt. Wol biedt bovendien een belangrijk voordeel: in Zwitserland wordt jaarlijks 40 tot 70 procent van de geproduceerde wol weggegooid. Door het te gebruiken in deze dekens krijgt het materiaal een tweede leven in plaats van te worden gecomposteerd of verbrand.
In tegenstelling tot plastic geotextiel, dat microvezels kan afgeven, is wol biologisch afbreekbaar en vermindert het de milieubelasting.
De verantwoordelijken benadrukken dat het om een tijdelijke maatregel met beperkt bereik gaat. Momenteel is slechts 0,02 procent van het Zwitserse gletsjeroppervlak met dit soort bescherming bedekt. Grootschalige toepassing is niet haalbaar. Het terugdringen van broeikasgasemissies blijft de belangrijkste manier om het ijsverlies op lange termijn te stoppen.