Van Halen studio-instrumentals gerangschikt van griezelige experimenten tot emotionele hoogtepunten

Een diepe duik in de avontuurlijke non-vocale tracks van de band op hun studioalbums

Van Halen brak eind jaren zeventig vanuit Pasadena door met een rauwe, energieke stijl die de rockmuziek ingrijpend veranderde. De groep combineerde de innovatieve gitaartechnieken van Eddie Van Halen, een voortstuwend ritmesectie en dynamische leadzangers tot blijvende hits als Runnin' with the Devil, Jump en Panama.

Naast die vocale anthems verkende de band creatieve grenzen met een reeks instrumentals. Op twaalf studioalbums verschenen veertien van zulke tracks, variërend van korte akoestische intermezzo's en synthesizer-schetsen tot volledige gitaarshowcases zoals het legendarische Eruption.

Laagst gerangschikte instrumentals onthullen gedurfde experimenten

Op plaats veertien staat Strung Out, een onheilspellend pianostuk van 89 seconden van het album Balance uit 1995. Eddie Van Halen manipuleerde de pianosnaren direct en gebruikte huishoudelijke voorwerpen zoals batterijen, messen en pingpongballen om harde harmonieën en dissonantie te creëren, met een resultaat dat aan een horrorsoundtrack doet denken.

Primary volgt op dertien. Dit psychedelische nummer van bijna negentig seconden van Van Halen III uit 1998 laat Eddie horen op elektrische sitar met een aangepaste stemming die diepe drones produceert. Oorspronkelijk bedoeld als intro van een ander nummer, werd het in één take opgenomen en benadrukt het exotische texturen en resonerende klanken.

Doin' Time, op twaalf, toont drummer Alex Van Halen op hetzelfde album Balance. Zijn rollende tom-patronen en wisselende ritmes drijven de percussieshowcase van minder dan twee minuten aan, die zijn enige zelfstandige drumsolo op een studioalbum is en direct overgaat in Baluchitherium.

Synthesizer- en atmosferische stukken bouwen spanning op

De atmosferische synthesizeropener 1984 van het gelijknamige succesalbum belandt op elf. Eddie creëerde expansieve akkoorden op een Oberheim OB-Xa tijdens ongeveer 45 minuten ongeplande improvisatie die engineer Don Landee zonder zijn medeweten vastlegde, waarmee een futuristische toon wordt gezet voordat Jump begint.

Intruder op nummer tien sluit nauw aan bij de cover van Pretty Woman op Diver Down uit 1982. Het nummer bevat David Lee Roth op synthesizer, ruwe gitaartexturen gemaakt met een bierblikje en vibratobalkmanipulatie, en bouwt een dreigende dissonantie op die overgaat in het bekende riff.

Akoestische en intieme hoogtepunten bieden contrast

Neworld opent Van Halen III op nummer negen met een zachte akoestische gitaarmelodie ondersteund door piano van coproducer Mike Post. In één take opgenomen, benadrukt het reflectieve stuk Eddie's melodische gevoeligheid en bevat een passage met alleen harmonischen.

Tora! Tora! op acht introduceert Women and Children First met omgekeerde gitaargeluiden en zware riffs die meer aan Black Sabbath doen denken dan aan typisch Van Halen-werk. David Lee Roth en Michael Anthony voegen doordringende kreten toe om de dreigende sfeer te versterken die overgaat in Loss of Control.

Emotionele en technische pieken bepalen de hogere plaatsen

316 verdient de zevende plaats op For Unlawful Carnal Knowledge uit 1991. Vernoemd naar de verjaardag van Wolfgang Van Halen op 16 maart, draagt het zachte gitaarstuk persoonlijke betekenis omdat Eddie het hoofdthema ooit speelde tegen de zwangere buik van Valerie Bertinelli en putte uit eerdere livesolo's.

Cathedral op zes transformeert een gitaar in een orgelachtig geluid op Diver Down via volume swells, clean tone, chorus en delay. Eddie ontwikkelde de techniek tijdens livesolo's voordat hij de opbeurende, vloeiende hammer-on frasering meenam naar de studio.

Sunday Afternoon in the Park sluit de ranking op vijf. Het donkere synth-gedreven stuk van Fair Warning uit 1981 gebruikt een Electro-Harmonix Mini-Synthesizer over het hypnotische drumwerk van Alex Van Halen en schakelt over naar 7/8-maat, waardoor een scheve spanning ontstaat die meer aan suspense doet denken dan de rustige titel suggereert.

Tags bij dit artikel