Grondwaterverliezen in het Colorado River-bekken overtreffen dalingen in oppervlaktewater

Decennia van overmatig gebruik en toenemende droogte hebben verborgen aquifers veel sneller leeggepompt dan reservoirs, waarbij recente El Niño-regens weinig verlichting bieden

Het Colorado River-bekken toont een schril contrast. Terwijl de oppervlaktestromen sterk zijn gedaald, ligt de ware omvang van de watercrisis diep onder de grond in aquifers die duizenden jaren nodig hadden om te ontstaan.

Overmatig gebruik in combinatie met door klimaatverandering veroorzaakte droogte heeft de oppervlaktevoorraden verminderd voor de 40 miljoen inwoners en miljoenen hectares landbouwgrond die van de rivier afhankelijk zijn. De verliezen aan grondwater zijn echter nog veel groter.

Reservoirs blijven ver onder capaciteit ondanks recente stormen

De rivier heeft sinds 2000 20 procent van zijn stroming verloren. Lake Mead en Lake Powell, de belangrijkste opslagplaatsen, zitten op ongeveer 27 procent van hun capaciteit. Hevige regenval door een krachtige El Niño heeft Lake Powell 22 voet boven het recordlaagte van september gebracht, maar het meer blijft nog 162 voet onder het maximumpeil.

Stroomafwaarts bevindt Lake Mead zich slechts 2,5 voet boven zijn eigen recordlaagte en 180 voet onder het maximum. De zichtbare badkuipringen op de canyonwanden markeren lang vervlogen hoge waterstanden die voorlopig niet terugkeren.

Grondwaterverliezen overtreffen dalingen aan de oppervlakte ruimschoots

Een recente analyse van NASA GRACE-satellietgegevens toonde aan dat het bekken sinds 2012 31 miljoen acre-feet grondwater heeft verloren. Dat volume is groter dan wat Lake Mead kan bevatten en vormt het grootste deel van de totale waterverliezen van 35 miljoen acre-feet in het stroomgebied in dezelfde periode.

Het lagere bekken, dat Zuid-Californië, het gebied rond Las Vegas en Arizona omvat, heeft sinds 2003 28 miljoen acre-feet grondwater verloren. Alleen al de Central Valley in Californië verloor 128 miljoen acre-feet vanaf het begin van de ontwikkeling tot 2019.

Intense stormen vullen diepe aquifers niet aan

Peter Gleick, klimaat- en waterwetenschapper bij het Pacific Institute, merkte op dat wetenschappers al lang een afname van de watervoorraden in het zuidwesten voorspellen. Klimaatverandering heeft de neerslag ook verschoven naar intense stormen die snel wegstromen in plaats van in de bodem te dringen.

De zware regenval deze herfst eiste vier levens en beschadigde infrastructuur in de regio. Hoewel de neerslag de reservoirniveaus kortstondig deed stijgen, had ze weinig effect op diepe aquifers. Bodemverzakking door overmatig pompen vermindert bovendien het vermogen van de grond om toekomstig water op te slaan.

Drogere gebieden drogen sneller uit naarmate mondiale trends verslechteren

Een wereldwijde studie uit 2025 op basis van GRACE-gegevens bevestigde dat droge gebieden sneller water verliezen dan nattere streken erbij winnen. Overtollig water stroomt naar de oceaan en doet de zeespiegel stijgen. Zonder scherpe vraagreducties staat het zuidwesten voor steeds moeilijkere keuzes.

Toen ik bij de Wereldbank werkte, gebruikte ik voor economen de analogie dat de diepe aquifer een soort trustfonds is. Regen is inkomen, verdamping is huur en de afvoer die nodig is voor ecosystemen en de waterkringloop is belasting. Wat overblijft is je besteedbaar inkomen.

— Hrishikesh Chandanpurkar, aardesysteemwetenschapper en hoofdauteur van de wereldwijde GRACE-studie, Interview met Bloomberg Opinion

Hrishikesh Chandanpurkar, die ook meeschreef aan de studie over het lagere Colorado-bekken, waarschuwde dat het verdwijnen van diep grondwater aangeeft dat de samenleving haar kapitaal uitgeeft in plaats van van de rente te leven. De keuze hoeveel we voor toekomstige generaties achterlaten, is aan ons.

Tags bij dit artikel