Gilmore Girls-afleveringen die niet goed zijn verouderd

Van verouderde genderrollen tot body-shaming grapjes: deze afleveringen van de geliefde serie worden jaren later opnieuw bekeken.

Gilmore Girls blijft voor veel kijkers een cultureel ijkpunt die opgroeiden met de snelle dialogen en de band tussen moeder en dochter. De serie, bedacht door Amy Sherman-Palladino, volgt Lorelai Gilmore en haar dochter Rory Gilmore in het excentrieke stadje Stars Hollow. Hoewel de charme blijft, krijgen enkele afleveringen nu kritiek omdat ze botsen met hedendaagse opvattingen over relaties, identiteit en representatie.

Veiling van picknickmanden benadrukt giftige jaloezie

In de aflevering “A-Tisket, A-Tasket” uit seizoen twee leidt de jaarlijkse liefdadigheidsveiling tot concurrentie om manden en spanningen tussen Rory’s vriend Dean en de nieuwkomer Jess. Het verhaal raakt ook aan conflicten tussen Jackson en Sookie. Critici zien de aflevering nu als een bagatellisering van ongezonde bezitterigheid en rivaliteit in tienerrelaties, die later problematische patronen bij Dean inluidt.

Backdoor-pilootaflevering verstoort de verhaallijn

Seizoen drie’s “Here Comes the Son” draait om Rory’s zorgen over haar diploma en Lorelai’s financiële problemen met het Yale-collegegeld. Ook volgt de aflevering Jess’ reis naar Californië om zijn vader te ontmoeten. Niet zozeer de inhoud, maar de plaatsing voelt misplaatst omdat de aflevering fungeert als pilot voor een nooit uitgezonden spin-off en daarmee de toon wegvoert van de hoofdverhaallijnen op een cruciaal moment.

Spring break leunt op gedateerde studententropes

Rory en Paris reizen in seizoen vier’s “Girls In Bikinis, Boys Doin' The Twist” naar Florida. De aflevering combineert humoristische vis-uit-water-momenten met het thuisdrama van Lorelai en Luke. Recensenten bekritiseren de afhankelijkheid van spring break-clichés uit de vroege jaren 2000 en de manier waarop de intellectuele hoofdpersonages neerbuigend doen over andere vrouwen die zich vermaken.

Aflevering uit seizoen zeven bevat culturele stereotypen

Lorelai verwerkt de nasleep van een nacht met Christopher in “That's What You Get, Folks, For Makin' Whoopee.” Ze probeert Rory op te beuren met een Aziatisch thema thuis, terwijl Lane terugkeert met onverwacht nieuws. De aflevering wordt bekritiseerd om cartoonachtige culturele ongevoeligheid en omdat Lane’s verhaallijn wordt afgedaan met een plotselinge zwangerschap in plaats van een betekenisvolle afsluiting.

Revival-aflevering opent met body-shaming

Het derde deel van A Year in the Life, getiteld “Summer”, toont Rory die een onbetaalde baan aanneemt bij de lokale krant en botst met Lorelai over een boekidee. De openingscène bij het zwembad laat de twee spotten met zwemmers in badpakken. Veel kijkers vinden de opmerkingen gemeen en niet in lijn met de huidige normen rond body positivity.

Diorama-aflevering botst met moderne relatiewaarden

Seizoen vijf’s “To Live and Let Diorama” laat Luke helpen om het huis van een overleden bewoner om te toveren tot een tijdelijk museum. Rory, Paris en Lane worstelen met persoonlijke kwesties tijdens een dorpsfeest. De relatiedynamiek en de grappen over het kleine stadje komen bij nieuwe kijkers nu over als gedateerd en enigszins gênant.

Vroege aflevering stuurt gemengde signalen over genderrollen

Seizoen één’s “That Damn Donna Reed” toont Rory en Deans eerste ruzie nadat hij traditionele rollen verdedigt. Lorelai spot met de klassieke sitcom, maar de aflevering eindigt met Rory die zich opdoft en kookt voor Dean. De aflevering wordt gezien als een ondermijning van haar eigen feministische ondertoon en als voorbode van Deans controlerende gedrag.

Tags bij dit artikel