Het populaire idee dat 'als je het niet kunt, komt het omdat je het niet wilt' is te simplistisch wanneer het wordt toegepast op gezondheid en welzijn. Voedingsdeskundige Candela Montero waarschuwt dat het reduceren van gezondheid tot alleen gewoonten en discipline bredere realiteiten zoals ongelijkheid en de levensomstandigheden van elke persoon over het hoofd ziet.
Welzijn begint niet met de eerste bewuste beslissing over voeding of beweging. Volgens de expert begint het veel eerder, op het moment van geboorte, gevormd door de ontvangen opvoeding, de familiale omgeving en de beschikbare kansen. Deze elementen beïnvloeden direct de keuzes die mensen maken op volwassen leeftijd.
Veel mensen missen reële opties om thuis te koken, voldoende te rusten door werkeisen of toegang te krijgen tot medische zorg door gebrek aan nabijheid, beschikbaarheid van afspraken of middelen voor particuliere verzekeringen. Het contextualiseren van deze beperkingen is essentieel om de echte barrières te begrijpen.
Hoewel gezondheid vaak wordt gepresenteerd als een puur individuele zaak, vereist het in werkelijkheid collectieve voorwaarden om toegang te garanderen tot een systeem dat fysiek en psychologisch welzijn bevordert. De hersenontwikkeling hangt bijvoorbeeld niet alleen af van genetica, maar ook van de voeding van de moeder, de omgeving en stressniveaus in de vroege levensfasen.
Eenzelfde biologisch potentieel kan zich heel verschillend ontwikkelen afhankelijk van de context rond elke persoon. Dit factor negeren komt neer op het over het hoofd zien van een doorslaggevend element. Niet iedereen heeft de mogelijkheid om te kiezen wat ze eten of hoeveel ze rusten, dus praten over gezondheid betekent noodzakelijkerwijs ongelijkheden, kansen en de omstandigheden waarin families opgroeien aanpakken.
praten over gezondheid zou niet beperkt moeten worden tot gewoonten en discipline. Het impliceert ook praten over ongelijkheid, levensomstandigheden en het hebben van sociaal bewustzijn