Geraint Thomas ziet Paul Seixas als verder gevorderd dan Tadej Pogačar op 20-jarige leeftijd

De voormalige Welshe wielrenner looft het vroege talent van de Fransman van Decathlon CMA CGM en analyseert de toekomst van Pogačar in de podcast Watts Occurring

Geraint Thomas twijfelt niet bij het vergelijken van Paul Seixas met Tadej Pogacar toen beiden dezelfde leeftijd hadden. De voormalige Welshe wielrenner, winnaar van de Tour de France en huidig verantwoordelijk voor het competitiegebied bij Netcompany INEOS, vindt dat de 20-jarige Franse renner van Decathlon CMA CGM al een hoger niveau toont dan de Sloveen destijds liet zien.

Een vroeg talent dat indruk maakt door zijn rijpheid

Thomas benadrukte niet alleen de resultaten van Seixas, maar vooral de manier waarop hij presteert. “Het gaat niet alleen om wat hij won, maar om hoe hij eruitziet. Hij oogt verder gevorderd, meer ontwikkeld”, verklaarde hij in de podcast Watts Occurring, aldus Ciclismo Internacional. De Wels ziet in de jonge Fransman een vroege doorbraak in het peloton die past bij de huidige trend van renners die al op jonge leeftijd met de besten meedoen.

Luke Rowe, mede-presentator en sportief directeur van het team van Seixas, was het eens over het potentieel van de Fransman. “Dit worden spannende jaren voor hem, voor Frankrijk en voor jouw team”, zei hij tegen Thomas.

Het plafond van Pogačar blijft volgens Thomas stijgen

Thomas analyseerde ook het heden en de toekomst van Pogačar. Hij denkt dat de Sloveen mentaal nog kan groeien tot zijn 35e als hij focus en discipline behoudt. Toch plaatst hij vraagtekens bij de duurzaamheid van zo’n hoog niveau over een lange periode. “Pogačar is uniek, begrijp me niet verkeerd. Mijn twijfel is dat hij al zo lang op dit niveau presteert. Daarom hangt het voor mij voor 100 procent af van het mentale aspect”, legde hij uit.

Als er vermoeidheid optreedt, denkt Thomas dat Pogačar zich mogelijk moet doseren en keuzes moet maken tussen de klassiekers en de grote rondes.

Spannendere wedstrijden zonder de Sloveen

Zowel Thomas als Rowe waren het erover eens dat de afwezigheid van Pogačar onzekerheid en spanning toevoegt aan de wedstrijden. Rowe merkte op dat de laatste maanden de koersen zonder de Sloveen meer prikkel boden door de onzekerheid over de winnaar. Thomas noemde als voorbeeld de Vuelta: toen Pogačar ontbrak, veranderden meerdere renners hun mentaliteit en zagen ze echte kansen op de overwinning.