George Lucas vormde de moderne entertainmentindustrie met blockbusterfranchises en baanbrekende technologiebedrijven, maar zijn persoonlijke regie-output blijft verrassend beperkt. De bedenker van Star Wars en Indiana Jones regisseerde slechts zes speelfilms in zijn carrière. Deze beperkte filmografie omvat toch baanbrekende sciencefiction, intiem coming-of-agedrama en de evolutie van een heel filmuniversum.
Het tweede deel van de prequeltrilogie slaagt er niet in de energie van eerdere Star Wars-hoofdstukken terug te brengen. Obi-Wan Kenobi en Anakin Skywalker onderzoeken een mysterieus kloonleger terwijl Anakins romance met Padmé Amidala zich ongemakkelijk ontvouwt op Naboo. Sterke afhankelijkheid van digitale sets en greenscreenwerk houdt kijkers op afstand van de actie, en de centrale romance mist overtuigende vonk. Politieke intriges domineren het verhaal ten koste van karakterontwikkeling, waardoor de film meer aanvoelt als een brug dan als een bevredigend op zichzelf staand verhaal.
Uitgebracht in 1999 na een lang wachten op nieuw Star Wars-materiaal, bracht de eerste prequel verse mythologie en personages naar de bioscopen. Qui-Gon Jinn en Obi-Wan Kenobi beschermen Queen Amidala terwijl ze de jonge Anakin Skywalker ontdekken op Tatooine. De film levert sterke wereldopbouw en introduceert sleutelfiguren die aansluiten op de originele trilogie, maar Jar Jar Binks kreeg meteen kritiek omdat hij de toon verstoorde. Houten acteerprestaties en een overmatige nadruk op spektakel boven emotionele diepgang zorgden ervoor dat de film niet de resonantie van het origineel evenaarde, ondanks enorm kassucces.
Lucas' debuutfilm uit 1971 toont een strenge dystopische toekomst waarin emoties en persoonlijke banden streng verboden zijn. Robert Duvall speelt de titelrol en stopt met door de overheid voorgeschreven drugs om te ontsnappen aan constante surveillance. De film geeft prioriteit aan opvallende beeldtaal en geluid boven conventionele plotontwikkeling en put uit klassieke literaire thema's om consumentisme en autoritaire controle te bekritiseren. De precieze witgepleisterde esthetiek en documentaireachtige framing maken het tot een invloedrijk vroeg werk dat grotere projecten voorspelde.
De laatste prequel sluit het tijdperk van de Clone Wars af met Anakins volledige overgang naar de dark side onder invloed van Palpatine. Het verhaal benadrukt tragische gevolgen terwijl de Jedi bijna worden uitgeroeid en Anakin verandert in Darth Vader. Sterkere acteerprestaties, vooral van Ian McDiarmid als de sluwe Sith Lord, combineren met meeslepende muziek van John Williams en intense lightsabergevechten. De film sluit de trilogie af op een sombere, hoogspanningsnoot die het narratieve gewicht van de saga verdiept.
Lucas stapte weg van sciencefiction en maakte in 1973 een realistisch portret van één zomernacht in 1962 in Modesto, Californië. Vier pas afgestudeerde middelbare scholieren cruisen door de straten, confronteren hun naderende volwassenheid en worstelen met persoonlijke twijfels voordat de dageraad aanbreekt. De film comprimeert grote levensbeslissingen tot één avond en gebruikt een evocatieve periodesoundtrack om de authenticiteit te verhogen. Geproduceerd door Francis Ford Coppola toont het hoe Lucas put uit eigen ervaringen om een herkenbaar beeld te schetsen van de veranderende Amerikaanse jeugdcultuur.
De originele Star Wars-film uit 1977 blijft Lucas' grootste prestatie als regisseur. De jonge Luke Skywalker sluit zich aan bij een rebellie tegen het Empire nadat hij droids heeft gekregen met vitale plannen om de Death Star te vernietigen. Iconische personages als Obi-Wan Kenobi, Han Solo, Princess Leia en Darth Vader bevolken een levensecht universum dat zowel uitgestrekt als direct aanvoelt. Innovatieve effecten, toegankelijke vertelstijl en de onvergetelijke score van John Williams zetten nieuwe standaarden voor epische avonturenfilms en lanceerden een van de meest duurzame franchises in de geschiedenis.