Geheime vertoning op Telluride lanceert documentaire van Nathan Fielder over Elizabeth Holmes in de prijzenrace

De 172 minuten durende film van A24 verschijnt in oktober en zorgt meteen voor ophef over een historische nominatie voor Beste Film.

Drie dagen lang domineerde één gerucht het Telluride Film Festival. Tegen zondagavond was de rij voor het Werner Herzog Theatre langer dan alle andere die het weekend. Bezoekers moesten hun telefoons in afgesloten tassen stoppen terwijl beveiligers met nachtkijkers door de gangpaden patrouilleerden. Een programmeur waarschuwde het publiek half schertsend dat wie de verrassing zou verklappen, uit de gratie zou raken. Toen het geheim eindelijk werd onthuld, bleek de film “You Can See Everything”, de nieuwe documentaire van Nathan Fielder en Lance Oppenheim over Elizabeth Holmes. Het theater barstte los.

A24 bevestigt bioscooprelease en awards-campagne

A24 bevestigde diezelfde avond de titel, bracht een teaser uit en kondigde een bioscooprelease in oktober aan. De 172 minuten durende non-fictiefilm staat nu midden in het gesprek over de documentairecategorie en heeft al vroeg awards-gerucht opgewekt onder critici en festivalgangers die meteen na de aftiteling over de verdiensten discussieerden.

Drie jaar productie legt Holmes vast op cruciaal moment

Holmes ontving het sceptische team in haar huis slechts 34 dagen voordat ze naar de gevangenis moest. Wat begon als een portret van een veroordeelde fraudeur groeide uit tot een project van drie jaar dat A24 omschrijft als een afdaling “in de afgrond”. Eerdere verfilmingen van het Theranos-verhaal zijn onder meer Alex Gibney’s documentaire “The Inventor” uit 2019 en Hulu’s “The Dropout”, waarvoor Amanda Seyfried een Emmy won. Geen eerdere poging heeft Holmes bekeken door de specifieke lens van deze twee filmmakers.

Filmmakers brengen eigen kracht in het project

Fielder, wiens inventieve aanpak van non-fictie-tv recent een Peabody en een Emmy-nominatie opleverde voor het tweede seizoen van “The Rehearsal”, maakt hier zijn regiedebuut in een bioscoopfilm. Oppenheim komt na sterke festivalreacties op zijn scripted thriller “Primetime” in Venetië en heeft non-fictie-ervaring met titels als “Some Kind of Heaven”, “Ren Faire” en “Spermworld”. Hun gedeelde fascinatie voor hoe de camera de werkelijkheid beïnvloedt vormt de kern van de samenwerking.

Technische uitvoering positioneert film voor erkenning achter de schermen

Cinematograaf David Bolen, die eerder met Oppenheim werkte, gebruikte een 4:3-beeldformaat en lange zoomlenzen waardoor operators zich door woonruimtes konden bewegen als onopvallende waarnemers. Editor Adam Locke-Norton, een vaste medewerker van Fielder, rekte gesprekken uit tot voorbij het comfortabele punt. Componist Ari Balouzian weeft een noir-score door de beelden, waardoor alledaagse settings een dreigender sfeer krijgen. In een jaar waarin craft-branches ambitie steeds meer waarderen, vallen deze bijdragen op.

Participatieve stijl creëert unieke awards-uitdagingen

De film functioneert minder als conventionele true crime en meer als een experiment om eerlijkheid van performance te onderscheiden. Fielder stapt zelf in beeld en worstelt zichtbaar met de vraag of hij wordt gemanipuleerd. Het resultaat wordt vreemder over de drie jaar en eindigt met een slotdeel dat zelfs doorgewinterde Telluride-bezoekers verbijsterde. Reacties in de gondel achteraf varieerden van “wild” tot “WTF”, als compliment bedoeld.

I’m not that person. I can promise you that.

— Elizabeth Holmes, teaser trailer for You Can See Everything

A24 mikt op historische weg naar Beste Film

De documentaire-branche heeft traditioneel de voorkeur voor observerende en oprechte benaderingen, wat vragen oproept over hoe stemmers zullen reageren op een regisseur die zo zichtbaar betrokken is. Onzekerheid over hoeveel materiaal “gescript” is, kan van invloed zijn op discussies over acteerbaarheid, hoewel de centrale performance als Oscar-kandidaat is bevestigd. A24-insiders zien de documentairecategorie als lastig en positioneren de film daarom voor een bredere campagne voor Beste Film.

Nooit eerder kreeg een documentaire een nominatie voor Beste Film in 98 jaar Academy Awards. Toen de categorie in 2009 werd uitgebreid, opende de Academy expliciet de deur voor non-fictie- en animatiefilms, maar slechts drie animatiefilms haalden die drempel. Een nominatie voor “You Can See Everything” zou de eerste keer zijn dat een documentaire de hoogste prijs bereikt.

Sterke line-up van de studio geeft extra momentum

A24 gaat het seizoen in met meerdere potentiële kanshebbers, waaronder de zomerhit “The Invite”, de Cannes-doorbraak “Club Kid” en de Telluride-debuut “The Debut”, plus aankomende titels als Chris Rocks “Misty Green” uit Toronto en “Primetime” uit Venetië. De campagnemacht van de studio en de vroege release in oktober geven de film tijd om te groeien via voorloperprijzen zoals de Gotham Awards, IDA Documentary Awards en Critics Choice Documentary honors.

De lengte vraagt een serieuze commitment van kijkers en het besluit om een veroordeelde fraudeur een platform te geven, nodigt uit tot kritiek dat de film Holmes een podium biedt. Het DNA van het project presenteert het verhaal echter als een onderzoek naar de onmogelijkheid om te weten wat echt is, in plaats van een verlossingsverhaal. Die aanpak kan resoneren met een branche die authenticiteit waardeert of juist provoceren. Hoe dan ook heeft de film het documentairegesprek van dit jaar al veranderd.

Tags bij dit artikel